Pokazywanie postów oznaczonych etykietą przepisy. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą przepisy. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 31 sierpnia 2021

Grupa FB dotycząca nalewek

 Zapisałam się jakiś czas temu do jednej grupy FB dotyczącej nalewek. Aby tu nie przynudzać moimi wypocinami co, gdzie, kiedy zalałam spirytem, co jaki śliczny ma kolor, to tam się produkowałam. No i dzisiaj dałam post, który dotyczył głównie filtrowania, bo tym się głównie dzisiaj zajmowałam. I dostałam opr, że nie dałam przepisu. Przepisy są gdzieś w innych moich wpisach, lub na zdjęciać. Zresztą ja się nie trzymam żadnych przepisów, więc tylko zapisuję sobie na karteczkach przyczepionych do słojów co i kiedy zrobiłam. Żaden to przepis, ale takie były wymogi grupy, to i dawałam. No, ale że dzisiaj zupełnie nie o tym, to zaczęłam się wykłócać, że niech spadają.

Zatem, na wszelki wypadek, gdyby mieli mnie wywalić z grupy, to tu sobie powrzucam.

2 lipca
Dereniowa Maciejówka 1/2021
Świdośliwa. Chyba już gotowa do zbioru. Jeszcze nie robiłam z niej nalewki. Przepisy pewnie do znalezienia, ale jeśli macie jakieś doświadczenia, propozycje, uwagi co robić a czego nie to chętnie poczytam komentarze.
Update: Hmm, jednak przepisu nie znalazłam, tylko linki, gdzie niby powinien być, a nie ma. Oczywiście mogę zrobić w standardowy sposób, ale jeśli macie jakieś ciekawe przepisy, to również poproszę. Lub o komentarz, że 'standardowe' sposoby (1. zasypanie cukrem, po jakimś czasie po odlaniu soku zalanie rozcieńczonym spirytusem; 2. zalanie spirytusem, po maceracji zasypanie cukrem) się nie nadają.


5 lipca
Dereniowa Maciejówka 2/2021
Mnie już dopadła faza w tym roku. Od lewej wiśnia własna, czerwone porzeczki z świdośliwą i chilli, maliny 'od sołtysa' z miętą. Maliny od razu w alko, pozostałe po rozpuszczeniu cukru.
Edit. Długo (chyba) będzie.
Napomniana, zresztą słusznie, że trzeba podawać receptury, niestety, w pierwszej chwili muszę napisać, że zazwyczaj nie trzymam się żadnych. Modyfikuję w trakcie, w zależności co fantazja podpowie. Co prawda na razie nie szaleję, bo doświadczenie z nalewkami mam dopiero trzyletnie, ale ponieważ w ogródku ciągle coś dojrzewa, to już kilkadziesiąt butelek spod mojej ręki wyszło, a i rodzinne tradycje jakieś są. Generalnie czuję się jak lajkonik, ale bawi mnie wykorzystanie głównie własnych zbiorów do czegoś, co sprawia trochę radości i innym. Poza tym ładnie wyglądają słoje na oknie, szczególnie przy jesiennym słońcu ciepłe kolory nalewu są miłe dla oka. Oczywiście tego, co sprawia radość jest sporo więcej. Każdy znajdzie coś dla siebie.
Nie wiem, czy jest jakiś podział 'nalewkarzy' (może coś podpowiecie? albo spróbujemy się pobawić w określenie typów?), ale siebie zaliczam do 'ciumkaczy', co to niedużo, ale od czasu lubią pociumkać wspominając różne sytuacje, które kojarzą mi się z daną nalewką. I tak na przykład mam 'dereniówkę strajkową' (rozlewałam w październiku ubiegłego roku, każdy pewnie wie o co chodzi) i 'tarninówkę zaboroską' (od takiej jednej wyprawy), krupnik anyżowy (tym razem nie wódka, tylko własna nalewka, może kiedyś wkleję zdjęcia i opis, jak zrobiona), i szereg innych. Intrygują mnie owoce i co z nich wychodzi. Na liście i inne cuda czy eksperymenty przyjdzie pewnie czas w kolejnych latach. W ogrodzie jest dużo rzeczy do jedzenia, więc i nalewkę pewnie da się z nich zrobić.
Do nalewek używam słojów 3-4 litrowych. Na razie nie robiłam nic w większych ilościach (krzaki w ogrodzie jeszcze małe i wszystkiego jest po trochę, dlatego mieszam różne rzeczy) i takie słoje mi wystarczą. Ma to jedną dużą wadę, że gdy nalewka jest smaczna, to szybko jej nie ma. Owoce, jeśli swoje i w miarę czyste, to staram się nie myć; wsypuję do słoja, zasypuję cukrem bądź zalewam alkoholem. Większość owocowych nalewek lubi światło i ciepło, więc stawiam na oknie, robią za ozdobę. Krupnik wymagał długiego trzymania w chłodzie i ciemności (aż się miód rozpuści), to leżał sobie w szafce i nikt o nim nie pamiętał.
Do zalewania używam zazwyczaj mieszanki spirytusu zbożowego i wódki krupnik. Czemu te? Mój tato eksperymentował z różnymi alkoholami. Zazwyczaj różne bimbrowe dają potem bimbrowy posmak, którego nie cierpię. Że musi być zbożowy, a nie na przykład ziemniaczany, to ktoś mi podpowiedział i tego się trzymam. W żadnej z moich nalewek nie wyczuwałam wódkowego czy spirytusowego smaku, choć robię mocne (jakoś tak wychodzą). Czemu krupnik? Chyba też dlatego, że akurat miałam, gdy robiłam pierwszą nalewkę. Że dobra wyszła i nic nie 'waliło wódą', to się tego trzymam. Mocnych alko (z wyjątkiem ciumkania nalewek) nie pijam, to delikatne smaki akurat mi podeszły. Tak sprawdziłam i było ok. Nie zmienię tej bazy, chyba że życie zmusi. Raz już zmusiło do użycia spirytusu nalewkowego 60 proc. Smakowo wyszło ok., ale cenowo raczej gorzej.
Co do trzech słojów na oknie...
Co zrobiłam i co planuję zrobić z wiśniami opisałam już komuś niżej, w komentarzach.
Czerwona porzeczka + świdośliwa. W tym roku udało mi się chyba złapać porzeczkę w idealnym momencie. Jeszcze nie zaczęła opadać na ziemię, owoce były piękne i duże. Niestety, tylko 1,5 kg. Świdośliwa (lamarcka) ma niestety to do siebie, że dojrzewa nierównomiernie. Część może opaść, część jeszczcze nie jest czarna. Pozbierałam co było, bo ptaki też starają się 'dobrać do stołu'. Wyszło trochę ponad pół kilograma, czyli niedużo, ale i drzewko maleńkie, ok. 2 m. Gdzieś mi wpadł przepis na nalewkę porzeczkową, a że jeszcze nie próbowałam, to czas było poeksperymentować. Kilogram porzeczki i 0,25 kg świdośliwy do słoja, zasypane szklanką cukru. Że akurat ktoś pisał o piri-piri, to stwierdziłam, że do porzeczkowej kwaśności coś ostrego będzie dobre. Stąd pół papryczki chilli (takiej z warzywniaka). Nalewka na pewno będzie kwaśna i mam nadzieję, że delikatnie będzie szczypać w język. Co da świdośliwa? Może odrobinę mączystości? Ma smaczne, słodkie owoce, kojarzące mi się bardzo delikatnie z mącznym smakiem głogu. Może nic nie doda? Może zepsuje? Zobaczę za parę miesięcy. Do tej pory robiłam z niej dżemy i były całkiem smaczne. Jako dżem porzeczkowo-świdośliwowy skończyła też reszta tego, co zebrałam. Co dalej? Za jutro, albo za dwa dni (cukier już się praktycznie rozpuścił):
1. Albo odleję sok i tylko owoce zaleję alkoholem (pół litra krupniku i pół litra czystego spirytusu, w tej kolejności, bodajże samym spirytusem nie należy zalewać, ale nie wiem, czy czegoś nie mieszam). Sok wtedy trzeba będzie zapasteryzować, aby po około 6 tygodniach (zakładam, że u mnie przełom sierpinia i września) połączyć z alkoholem z owoców. Trochę roboty z samym sokiem, ale owoce są wtedy bardziej spenetrowane przez alkohol.
2. Albo po prostu doleję do słoja pół litra krupniku i pół litra spirytusu, a we wrześniu odleję, odcedzę, jeśli trzeba klarować, to filtruję. To najprostszy sposób, ale brak mu trochę finezji.
Trzeci słój, czyli maliny. 1,5 kg maliny Laszki, od lokalnego rolnika. W zeszłym roku robiłam dwa typy nalewki malinowej na innej malinie (bardziej na sok) od tego gospodarza: jeden przez zasypanie cukrem i zagotowanie do zrobienia soku, i połączenie soku z alkoholem (potem odstawienie); drugi, przez zalanie owoców alkoholem na parę tygodni, potem 'wyciąganie' resztek alkoholu cukrem. W tym drugim przepisie nalewka wyszła o zdecydowanie bardziej czystym i karminowym kolorze, i o smaku bardziej naturalnie malinowym, dlatego w tym roku będę starała się powtórzyć ten drugi przepis. Kilka listków mięty, bo malina z miętą bardzo dobrze się powinna komponować. Inspirację wzięłam z jednego z postów Marek Krasa 'Kilka pomysłów na maliny' (nie wiem jak podlinkować tutaj).
I to chyba cała opowieść dotycząca tych trzech słojów. Na komentarze, sugestie, uwagi jestem otwarta.






18 lipca
Dereniowa Maciejówka 3/2021
Dwa tygodnie mijają. Jak widać wszystkie nalewki mają już piękny kolor, choć akurat na zdjęciu są po 'wstrzasaniu słojem', więc mętne.
Pierwotna ilość alko wydała mi się mała, więc do każdego słoja dodałam 0,5 l krupniku (wódki). Ponadto udało mi się zebrać jeszcze jakieś resztki wiśni, więc wylądowały w słoju.
Jak na moje oko maliny mogłabym uzupełnić alko do 4 litrów. Wyszłoby więcej nalewki, ale może byłaby za bardzo rozcieńczona? Maliny jeszcze nie widziały cukru, więc może czas na ewentualne rozcieńczanie będzie po skończeniu prac z owocami?
Co i kiedy dodawałam jest opisane na karteczkach.







31 lipca
Dereniowa Maciejówka 4/2021
Kolejny słój do kolekcji tegorocznej. Czarnej porzeczki jeszcze nie robiłam, bo zawsze to konkurencja, czy robić dżem (fantastyczny), czy nalewkę. Oczywiście z własnych owoców. Co zrobiłam jest na zdjęciach. Co zrobię dalej? Klasycznie, po 6 tygodniach zleję i zasypie cukrem. Planuję jeszcze dodać z litr alko. A może mozna więcej? Z porzeczki pewnie będzie fantastyczna nalewka i tradycyjnie wyjdzie mało. Ile alko mogę na 1,3 kg owoców?





8 sierpnia
Dereniowa Maciejówka, 5/2021
Kolejny krok z tegorocznymi nalewkami.
Po pierwsze wygląda na to, że w tym roku cierpię na urodzaj derenia. Po drugie zaczęło mi brakować słojów. Po trzecie z powodów 1 i 2 wzięłam się za ciąg dalszy z malinami i to od malin zacznę opis. Zlałam to, co wlałam, czyli dwa litry alkoholu. Pierwotne 1,5 kg malin zasypałam ok. 0,8 kg cukru. I tak zostawię na ok. tydzień.
A zaczęło się od tego, że zajrzałam do krzaka derenia, który pierwszy raz w tym roku naprawdę zaowocowal. Ilość owoców przerosła moje oczekiwania, a że duża ich część leżała na ziemi, to nie zostało mi nic, jak szybko pozbierać, zanim ślimaki zjedzą. Że już pod wieczór i komary żarły udało się zebrać 2,3 kg. Tak że dwa razy tyle zostało jeszcze do pozbierania, może rano przed pracą ogarnę. Na razie jeden słój pożyczyłam, ale myślę, czy nie umieścić wszystkiego w balonie 15 l. Ma ktoś doświadczenie? I przeraża mnie ilość potrzebnego alko. Mniej więcej litr 60% na każdy kilogram? Z torbami można pójść, tym bardziej, że jak co roku zakładam jeszcze, że zrobię pigwowkę. No nic, na razie wszyscy w koło się cieszą.
Co z derenia zrobię? Jeszcze nie wiem. Na razie zalałam butelką Soplicy i butelką spirytusu. Czy Soplica to aromatyzowany alkohol? Czy może być? Nie znam się, nie pijam wódek.
Cdn.


10 sierpnia
Dereniowa Maciejówka 6/2021
Część derenia już się maceruje drugi dzień (2,3 kg), część poszła na dżem - dzięki Marek Krasa za podpowiedź z płatkami róży. Dodałam zmiksowane z cukrem i faktycznie pięknie pachnie. Dzisiaj nazbierałam jeszcze 1,7 kg derenia i... Tylko słoja zabrakło. Dlatego cedzę maliny. Co się da odsączyć to do butelki, resztę jeszcze w mniejszym słoju zasypię szklanką cukru i potem będę dobierać proporcje syropu do zlanego już maceratu. I tu sprzedaję własny patent. Do cedzenia owoców próbowałam różnych rzeczy: ściereczek, gazy i co tam wpadło w ręce. Najlepiej na pierwsze cedzenie/filtrowanie sprawdziły mi się torebki wielorazowe na warzywa, które można kupić w Lidlu czy Biedronce. Bardzo mocne, można odciskać. Plastikowe, więc dobrze się myją. Na zdjęciu jak widać można je założyć również na słój.
A dereń czeka na zwolnienie słoja.
To może pytanie do bardziej doświadczonych: czym można wzbogacać smak dereniówki?




15 sierpnia
Takie artystyczne pestki z nalewki. Sposób na łatwe wyciągnięcie samych pestek, że zmacerowanych wiśni. Oczywiście wydrylowany były wcześniej, ale kilkanaście z szypułkami i liśćmi dodałam do owoców.




29 sierpnia
Dereniowa Maciejówka 7/2021
Nalewka z czerwonej porzeczki z dodatkiem świdośliwy i chilli. Przepis na zdjęciach. Niemniej mam pytanie, bo tego typu nalewkę robię po raz pierwszy. Obecnie, jeszcze świeżutka, jest w smaku lekko cierpkawo-gorzkawa. Spodziewałabym się bardziej porzeczkowego smaku. Czy dosłodzić? Czy poczekać aż dojrzeje i wtedy smak się wygładzi? Co mogło dać tej cierpkości i goryczki? Pestki porzeczki? Może krócej powinna się macerować?






31 sierpnia
Dereniowa Maciejówka 8/2021
Taka pogoda, że akurat na siedzenie w domu i np. filtrowanie nalewek. Zatem przez ręcznik papierowy przeszła nalewka z czerwonej porzeczki. Ciekawe, że zapewne po kolorze spece byliby w stanie odróżnić zawartość szkła. Mam wrażenie, że każdy owoc ma swoją specyficzną nutę, której nota bene zupełnie nie widać na zdjęciu, więc netowych nalewek nie warto porównywać.
Ręczniki papierowe do filtrowania polecam. Są trwałe, nie rozpłyną się, tanie, powszechnie dostępne. Filtry do kawy przez ostatnie dwa lata nie wpadły mi w ręce, ale już z doświadczenia mogę napisać, że 'gestosć splotu' ma średnie znaczenie. Każdy filtr się zapycha i jeśli nie mamy specjalnych urządzeń ciśnieniowych (kto ma?) i filtrujemy grawitacyjnie (pewnie wszyscy) to lepiej się nastawić na dłuższy, spokojny proces kilkuetapowy, niż robienie 'na szybko'. U mnie taki proces zawiera odstanie (zmętnienie opada), zlewanie górnej frakcji przez filtr - chyba dla wielu owoców będzie to wystarczające, dolna frakcja będzie musiała być pewnie filtrowana jeszcze raz, czy dwa. Aby to stwierdzić można odstawić butelki na kolejny tydzień. Jeśli coś jest na dole to górną, czystą część filtruję najpierw, część z osadem osobno. Wtedy dość szybko mam pierwszą partię nalewki czyściutką i klarowną do butelek ma prezenty.
A, i butelki 'prezentowe' mi wyszły więc zamówiłam kolejnych 20 😏.
Co do butelek, to na prezenty wybieram takie 375 ml, zakładając, że prezent mniejszy czy większy cieszy tak samo, a z każdych 2 litrów nalewki mam jeden więcej, więc i radości więcej. 😁
Na zdjęciu jeszcze dojrzewa czarna porzeczka po lewej i dereń z aronią i bez aronii po prawej. Pośrodku przefiltrowana czerwoną porzeczką. Poczeka tydzień, zobaczę czy jeszcze trzeba filtrować. Jeśli nie, to akurat przyjdą zamówione butelki.
Receptury są w poprzednich moich wpisach.

No to teraz mogą sobie kasować.

niedziela, 13 września 2020

Przepisy...

 ...od Mamusi.

Trochę się dzieje. Przetwory też. W sumie zrobiłam już 45 słoiczków sosu pomidorowego. 

Tak tylko na szybko napiszę, że dostałam parę kilo buraczków od mamy koleżanki i chciałabym z nich zrobić sałatkę. Najlepszą sałatkę obiadową na świecie. Dużo opisywania, ale wkleję tylko zdjęcia z Mamy zeszytu:




To tak dodam jeszcze to co wczoraj robiłam, czyli pomidory:

I zdjęcie róży dla Mamusi. Telefon niestety powtykał mi jakieś opisy. Buuu...


piątek, 21 sierpnia 2020

Przepisy na pomidory

 W zeszlym roku nie dalam i w tym sie naszukalam (nie wiem czemu nie ma polskich liter), wiec w tym roku sobie skopiuje ponizsze przepisy.

Z wlasnych uwag dodam, ze nie chce mi sie redukowac sosu i po prostu wodnista czesc odlewam, przyprawiam i jest wtedy sok pomidorowy do picia.


Domowy sos pomidorowy przygotowany na zimę 
http://www.chillibite.pl/2013/09/domowy-sos-pomidorowy-na-zime.html
Ten wyśmienity sos doprawia się go do własnego smaku, najlepiej przetworzyć na raty 20-40 kg, by mieć zapas na całą zimę. Tuż przed włożeniem do słoików spróbuj, czy to jest "ten" smak, który kochasz najbardziej, czy sos jest wystarczająco słony, słodki i pikantny. Jeśli brakuje świeżych ziół, dopraw go ziołami suszonymi, aby po otwarciu był gotowy do użycia. 
- "wnętrzności" i "dupki" z 15kg pomidorów + 5 kg całych pomidorów odmiany lima LUB 10 kg całych pomidorów odmiany lima
- 1,5 kg cebuli
- 2-4 główki czosnku
- mnóstwo mnóstwo świeżej bazylii
- pęki, garście i zagony listków oberwanych ze świeżego tymianku
- wielki pęczek posiekanego oregano
- ok 500ml oliwy z oliwek
- sól morska, cukier, pieprz świeżo mielony i chilli - do smaku

Przetrzyj wszystkie pomidory za pomocą przecieraka, ale jeśli go nie masz, sos też da się zrobić, tylko ciut dłużej to zajmie (sparz i obierz ze skórki wszystkie pomidory, a następnie usuń z nich gniazda nasienne. Miąższ pomidorów zmiksuj w blenderze i dopiero wówczas działaj dalej).

Otrzymany przecier zredukuj do 1/3 – gotowanie trwa ok. 3-4 godzin.

Podsmaż na oliwie z oliwek drobno posiekaną cebulę i czosnek i przełóż do odparowanego sosu. Dodaj listki tymianku, posiekane oregano oraz posiekaną bazylię. Dopraw solą morską, chili (płatki lub chili mielone) i świeżo mielonym pieprzem. Możesz od razu podawać do makaronu lub gorący sos przełożyć do gorących, suchych słoików, zakręcać i odstawić do spiżarni na zimę. Jeśli przekładasz gorący sos i od razu zakręcasz, nie ma potrzeby pasteryzować sosu. Jeśli używasz słoików WECK, w których się zakochałam jakiś czas temu, pasteryzuj słoiki ok 20 minut od zagotowania wody.




Ajvar wyśmienity
Dymna papryka, która magicznie nabiera słodyczy w trakcie pieczenia, świeży czosnek i pieczone bakłażany to podstawa mojego ajvaru. Są wprawdzie przepisy, które uwzględniają także pomidory, ale w tym przepisie ich nie znajdziesz. Robię też podobny sos z dodatkiem pomidorów i nieco innymi proporcjami papryki i bakłażana, to ljutenica, na którą też Was namawiam.

10kg czerwonej papryki
4 kilogramy bakłażanów
3 spore główki czosnku
6-8 papryczek ostrych papryczek
ok 3 łyżek soli
200ml oliwy
150ml octu z białego wina
30ml balsamico

Paprykę słodką i ostrą przekrój na pół, usuń gniazda nasienne i pestki. Ułóż na blasze wyłożonej papierem do pieczenia i piecz w temperaturze 200°C (funkcja grill) przez ok 20-30 minut. Potem przełóż gorące strąki do miski, przykryj ją folią i odstaw do wystudzenia. Gdy tylko papryki wystygną, obierz je ze skórki (łatwo pójdzie).
Bakłażany piecz w całości w piekarniku w temperaturze 180°C przez ok 45-60 minut, a następnie wyjmij łyżką wnętrze ze skórki.
Obrany czosnek i papryczki chilli zmiksuj w malakserze, a następnie posiekaj niezbyt drobno obrane ze skórki papryki i bakłażana. Możesz też wszystkie warzywa przepuścić przez maszynkę do mięsa na najgrubszych oczkach. Przełóż warzywa i oliwę z oliwek do sporego garnka, dodaj połowę soli i dużśna niewielkim ogniu przez kilka godzin. U mnie trwa to ok 4-5 godzin. Ajvar musi być dość gęsty. Na koniec dopraw octem winnym i balsamico i ewentualnie dopraw solą do smaku, jeśli sos jeszcze tego będzie wymagał.  Przekładaj gorący ajvar do wyparzonych lub wypieczonych w piecu gorących słoików i od razu zakręcaj. Jeśli robisz to w słoikach typu twist, nie musisz pasteryzować, ani odwracać słoików. Jeśli korzystasz ze słoików WECK, pasteryzuj 20 minut od zagotowania wody.

Mieszanka suszonych warzyw do zup - "domowa vegeta"
Warzywa kup z ekologicznej produkcji lub znanego i zaufanego źródła. Wbrew pozorom nie jest to aż takie trudne. Zioła mam z własnego ogrodu, ale jeśli nie masz swoich upraw, kup świeże zioła w doniczce, hoduj je na parapecie okiennym przez 3-4 tygodnie, a potem susz.

z poniższych proporcji uzyskacie ok 400g mieszanki

1,5 kilograma marchwi 
300g pietruszki
400g selera
1 spory por (jasna część)
200g pasternaku
10g suszonych borowików
spory pęczek świeżego lubczyku
spory pęczek natki pietruszki
łyżeczka ziaren czarnego pieprzu
kilka ziaren ziela angielskiego
3-4 łyżeczki gruboziarnistej soli morskiej
3-4 łyżeczki kurkumy

Warzywa korzeniowe umyj, obierz i potnij na drobne paseczki - ja używam do tego skrobaczki do warzyw. Pora rozetnij wzdłuż, umyj i potnij wzdłuż na cienkie paski. Natkę i lubczyk umyj, osusz i oderwij listki z łodyg.
Świeże zioła i warzywa susz na suszarce do warzyw w temperaturze 70°C, aż staną się zupełnie suche i sztywne ( mnie trwało to ok 8 godzin)*. Przełóż je do malaksera lub blendera razem z suszonymi borowikami, zielem angielskim, pieprzem i solą morską. Zmiksuj całość dokładnie, ale tak, by nie powstał pył, a raczej drobniutko posiekane warzywa. Dodaj kurkumę, wymieszaj i przełóż do pięknego szklanego słoja. Wielką przyjemność będzie sprawiało korzystanie z takiej domowej mieszanki suszonych warzyw.

* Warzywa możesz też suszyć w uchylonym piekarniku na blachach wyłożonych papierem do pieczenia.

Domowy przecier pomidorowy do słoików 

15 kg mięsistych pomidorów ulubionej odmiany (u mnie lima lub malinowe)
sól
cukier
sporo słoików o pojemności 200-400ml

Pomidory sparz, pozbaw gniazd nasiennych oraz szypułek i zmiksuj blenderem na pulpę.
Jeśli masz przecierak, przetrzyj je, by uzyskać samą pulpę pomidorową bez pestek i skórek.

Pulpę pomidorową przełóż do szerokich garnków, zagotuj na silnym ogniu, a następnie gotuj na mniejszym płomieniu aż zredukują się ok 10 krotnie. U mnie trwa to ok 6-7 godzin, mieszam pomidory okazjonalnie, a w miarę ubywania cieczy, przelewam w końcu do jednego garnka i dalej redukuję. Gdy przecier zrobi się już dość gęsty, dodaj kilka łyżek cukru i soli (do smaku w zależności od słodkości/kwasowości pomidorów). Wrzący przecier przekładaj do wypieczonych, suchych słoików i od razu zakręcaj. Nie trzeba słoików odwracać do góry dnem ani pasteryzować. Tak przygotowany przecier zachowuje trwałość co najmniej przez 1 rok. 

Jak gotuję na zupę na domowym przecierze pomidorowym?
Gotuję wywar mięsny lub mięso warzywny, gdy mięso i warzywa są zupełnie miękkie, dodaję kilka łyżek przecieru pomidorowego (do pożądanej intensywności smaku), zabielam śmietaną i podaję z ugotowanym osobno ryżem lub makaronem.

piątek, 24 lipca 2020

Krupnik

Zlałam dzisiaj malinówkę (tę z owoców) i wiśniówkę (z soku) do butelek i zabrałam się za robienie krupniku zgodnie z przepisem, który podlinkowałam we wpisie Ku pamięci...
Oczywiście nic nie robi się tak samo, więc również 'ku pamięci' zapiszę sobie co robiłam i dlaczego tak.
I po kolei...
- kupiłam pół litra spirytusu i pół litra wódki krupnik (krupnik na krupniku) jako bazę alkoholową. Dopiero dzisiaj zorientowałam się, że w przepisie jest litr spirytu i woda. Wyliczyłam, że wyjdzie tam  półtora litra 63 proc. alkoholu, a ja z mojego zestawu alkoholi jestem w stanie uzyskać litr 67 proc. to stwierdziłam, że po prostu zrobię trochę mniej.
- miód wielokwiatowy zakupiony u pobliskiego pszczelarza, co do którego mam zaufanie, że miód jest bardzo dobrej jakości. W słoiku 0,9, więc w sumie też trochę mniej, niż zakłada oryginalny przepis.
- z wymienionych głównych przypraw nie miałam chyba tylko kardamonu w kawałkach (w proszku nie chciałam dawać, zgodnie z opisem), zatem do słoja powędrowało:

  • około 20 goździków, 
  • 6 kawałków anyżu, 
  • 3 spore laski cynamonu, 
  • 1 wanilia (dałabym drugą, ale nie miałam),
  • imbir, chyba spory kawałek,
  • ziarenka pieprzu
  • ziarenka ziela angielskiego (ale mało, bo nie przepadam za zielem)
  • gałka muszkatołowa (skroiłam nożem, ale rozpadała się na bardzo drobne kawałki, może za drobne?),
  • sok z dwóch cytryn... i tylko z dwóch, bo...
dodatkowo dodałam:
  • kaffir, czyli suszone liście limonki,
  • 6 czy 8 owoców kalamondyny, czyli kwaśnej pomarańczy.
I ten ostatni składnik ma być tym, co będzie wyróżniał mój krupnik od wszystkich pozostałych na świecie. Owocki dałam całe i zastanawiam się, co z tego wyniknie: czy nie zgniją, albo w inny sposób nie zepsują cąłości? Myślę, że nie, ale zobaczymy. Kalamondyny mają kilka ciekawych właściwości. Po pierwsze są małe i może uda mi się je upchnąć do ostatecznych butelek jako ciekawostkę w środku, po drugie mają ciekawy zapach, który - mam wrażenie - już się przebija w aromacie, po trzecie mają bardzo cienką skórkę, więc stwierdziłam, że nie trzeba się martwić ilością albedo i można wrzucić całe, po czwarte są kwaśne, więc mogą zastąpić część cytryn, których z kolei skórki nie dawałam, bo skoro składniki mają być najwyższej jakości, to po co dawać pryskane?

I już. Słój właśnie wylądował w szafce. Jak napisali ma stać w ciepłym, ale ciemnym miejscu. I co najmniej pół roku. Zatem zakładam, że jest to alkohol, który znika z pola widzenia na długo (choć chyba jednak trzeba będzie go co jakiś czas mieszać?) i niech sobie dojrzewa.

I znowu mam takie przyjemne uczucie, że z byle czego (nie pijamy mocnych alkoholi, więc mają dla nas żadną wartość) zrobiłam coś, co może sobie leżeć w moim skarbcu z przetworami i nie traci na wartości, tylko zyskuje.

Mogłabym jeszcze dodać lawendę, bo właśnie kwitnie i hibiskus, ale może kwiatowe nuty będę może testowała w przyszłym roku. Teraz chciałam zobaczyć, co wyjdzie z kalamondyną.

Alko z suszem, reszta jeszcze czeka.
Chyba już wszystko, z wyjątkiem soku z cytryny i miodu:
Jest i sok z cytryny:
Miało się trochę pomacerować bez miodu, ale za długo nie wytrzymałam. Tu z bateryjką malinówek i wiśniówek:
I miód się leje...
Ponieważ robię wersję 'długoterminową', więc miód ma się rozpuszczać z czasem. Na razie wszystko wygląda tak:
Warstwy: alko, owoce i przyprawy korzenne, miód.

Tu z wczoraj zdjęcie, jakich dawno nie robiłyśmy, czyli siostry trzy:
Tak na dodatek testy aparatu nowego telefonu. 
Lawenda
Jeżówka
Juka w pełni kwitnienia
Moje pierwsze pysznogłówki.
Werbena patagońska.
Rozchodnik wyniosły.
Karmnik ościsty.

piątek, 17 lipca 2020

Czarne złoto...

...jakoś tak mi przyszło w kontekście czarnych porzeczek, które dzisiaj obrałam z krzaków, wrzuciłam do gara i... już się wekuje kilkanaście słoiczków. Jeju, pychota! Najlepszy dżem z możliwych. No, może jeszcze powidła śliwkowe...
 W poprzednich latach jakoś krzaczki porzeczek mi mszyce niszczyły, przez co owoców było niewiele. W tym roku nie dość że dużo, to jeszcze prawie tak wielkie jak małe wiśnie.


 Zebrało się ponad 2,5 kg z jednego i pół krzaczka. To pół krzaczka, bo nie zauważyłam, że jedne były wcześniejsze i już duża część obleciała albo przyschła.

O dziwo do czarnej porzeczki, mimo iż taka kwaśna, nie trzeba dawać tak dużo cukru. Ja na te 2,5 kg dodałam jeden kg cukru i w sumie mogłoby być mniej. Mogłam też dodać brązowy cukier trzcinowy, ale 'too late'. I tak przepyszny i Łu pewnie będzie go wyciągał w pierwszej kolejności. Aha i wcale nie musiałam go za długo gotować. Może pół godziny odparowywałam w garnku i chyba będzie dobrze.

No i zastanawiam się jeszcze, co można robić innego z tych owoców. W tym roku to w zasadzie na wszystko przepis: owoce + cukier = coś (dżem, galaretka, konfitura, powidła). Może by coś zacząć eksperymentować? Takim moim wyjątkowym dżemem była aktinidia z aronią. Jednak w tym roku aktinidii nie będzie. Są jakieś pojedyncze owocki:
I w zasadzie aronię będę musiała chyba zrobić samą. Dotychczas traktowałam ją jako dodatek do czegoś.

A na koniec jakiś ptaszek, którego nie mogę zidentyfikować, trochę jak wróbelek, ale jakby mniejszy i bardziej popielaty. Często kica po brzozach szukając czegoś do zjedzenia, ale zawsze tak, że trudno mu się przypatrzeć:




I tu może pani kląskawka, ale również słabiutko widać:

Chyba jednak trzeba zainwestować w statyw i większą lufę.

Etykiety

życie rodzinne (124) ogród (121) budowa (102) przetwory (31) marudzenie (28) plany (28) jojczenie (27) dywagacje (21) sso (20) filozofowanie (17) rośliny (17) dach (16) obserwacje (15) przyroda (15) zwierzęta (15) działka (14) mieszkanie (14) przyłącza (14) wnętrza (14) aranżacje (13) finanse (13) ogólne (13) życie na wsi (13) problemy (11) stan 0 (11) woda (11) covid19 (10) droga (10) nalewki (10) przepisy (9) sąsiedzi (9) kalkulacje (8) marzenia (8) okna (8) ptaki (8) wspomnienia (8) z netu (8) święta (8) ciocia dobra rada (7) prąd (7) bździuny (6) ogrzewanie (6) sądziad (6) absurdy (5) instalacje (5) kot (5) książki (5) radości (5) wiosna (5) zasłony (5) zdjęcia (5) zima (5) co ja robię tu? (4) elewacja (4) historycznie (4) kanalizacja (4) nie wiem co powiedzieć (4) politycznie tfu (4) sprawy wsi (4) wygrzebane z lamusa (4) łazienki (4) drzwi (3) fontanna (3) gaz (3) genealogia (3) inspiracje (3) kuchnia (3) odkrycia (3) pory roku (3) schody (3) wino (3) wyczytane (3) cuda natury (2) dokumenty (2) dom (2) energooszczędność (2) kompost (2) ku pamięci (2) ogrodzenie (2) pet challenge (2) piękne słowa (2) podłoga (2) przeprowadzka (2) ssz (2) wymiękam (2) zioła (2) a (1) bruki (1) dialogi (1) domek na drzewie (1) działania (1) kosopleciny (1) krupnik (1) muzyka (1) okolica (1) pogoda (1) poidełko (1) pytania bez odpowiedzi (1) reklama (1) strachy na lachy (1) szkoła (1) słowiańszczyzna (1) taras (1) tydzień Ziemi (1) wynajem (1) wypieki (1) z dialogów (1) zbiory (1) śmieci (1)