Już mi tytułów brakuje...

 ...bo ciągle tylko przetwory i przetwory, jakby to było najciekawsze na świecie. Na umieszczenie na bloga, to może jest, przynajmniej dla mnie, choć dzieje się nie tylko to.

Po pierwsze to zrobiłam maminową sałatkę z buraczków. Dostałam trochę warzyw od mamy koleżanki, z czego buraczków był całkiem niezły sobie woreczek, wystarczyło akurat na 15 słoiczków.

Poza tym pozbierałam u Tatusia owoce derenia. Było tego co najmniej kilogram takich praktycznie już przejrzałych, co to spadały z krzaczka po dotknięciu gałązki. Zatem owoce do słoika, spirytus, krupnik... Miałam też mniej więcej szklankę zebranej tydzień wcześniej aronii. Nie miałam co z nią zrobić. Z dżemu aroniowo-aktinidiowego (jak w latach ubiegłych) wyszły nici, bo ani aronii, ani aktinidii w tym roku praktycznie nie ma. Zatem dojrzewa na oknie aroniowa dereniówka. Kolor aronii, zapach (na razie i mam nadzieję, że tak zostanie) derenia.

Jakby mi było mało alkoholu to pozbierałam dzisiaj winogrona. Niestety, również bardzo mało, bo albo je jakaś zaraza dopadła, albo szpaki jednak mnie ubiegły, i bardzo dużo owoców było nadgniłych i zeschniętych. Udało się zebrać w misce jakieś 5 kg czystych owoców, trochę białych, trochę czerwonych. Cokolwiek mało, ale co robić? Pogniotłam, wrzuciłam do balonu. Mam zamiar dać więcej wody i cukru, niż przepis przewiduje. Może kilka butelek wyjdzie, choć na wiele nie liczę.

A, i krupnik czas zlać, ale mętny jest i powinnam przefiltrować, a nie mam czym. Siostra mówi, że przez filtr do kawy. Gdzie ja teraz taki filtr kupię?

Ale, żeby nie było, że tylko w przetworach, to jeszcze wspieram Łu w jego najnowszym przedsięwzięciu, czyli w szopie z zielonym dachem. Choć nie powiem, praktycznie całe dzieło, projekt i wykonanie nalezy do Łu. Dzisiaj mniej więcej ostatni 'gwóźdź został wbity, czyli rośliny posadzone i podlane.

Jak widać na dachu są nawet ścieżki do poruszania się ;) Ciekawe jak długo dach wytrzyma i czy roślinki faktycznie będą rosły, czy padną po kilku pierwszych suchych tygodniach.

Leniwy dzień...

...choć w sumie pracowity.
Po pierwsze rano byłam w szoku, bo wstałam i nic mnie nie bolało, nic mi nie uwierało. A byłam przekonana, że będzie, bo wczoraj zrobiliśmy 63 km. Ja wszystko na rowerze, Łu 1/3 na piechotę. Biegiem znaczy się.
Nic robić nie trzeba, to tak tylko trochę rzeczy poukładałam, zrobiłam pranie, pozbierałam ostatnie wiśnie. No i z wiśni...
Słoiczki konfitury oczywiście (w tle soki i dżemy malinowe i kompoty truskawkowe):

 ...oraz naleweczka z soku. Z wiśni po lewej, z malin po prawej. Nie wiem czy dobrze zrobiłam, po pewnie najlepsza byłaby, gdyby owoce zmacerować w alkoholu, ale tak będzie szybciej i z mniejszym marnotrawstwem cennego surowca. Choć zobaczymy jak ze smakiem. Nalewka, którą w ubiegłym roku dostałam od koleżanki, smakowała wspaniale owocami wiśni. Tu dopiero zobaczę, czy to będzie smak wiśni, czy soku wiśniowego.

 I chciałaś zdjęcia, Skorka. Nic ostatnio w ogrodzie praktycznie nie robię. Zarasta wszystko bardzo, ale na razie mi to nie przeszkadza, choć może nie wygląda za elegancko. Tu budleja zaczyna kwitnąć:

 Rzut oka z ławeczki pod jesionem:

 Chyba najbardziej reprezentacyjny kawałek:

 A tu takie różne bździuny:

 Aaa, tu zrobiłam zdjęcie, ze względu na te czosnki. Miały być takie 40-60 cm, wyrosły chyba na metr i bardzo mi się podobają. Najpierw miały zielone główki, potem tak stopniowo robiły się bordowe. Niedługo pewnie uschną. Ciekawa jestem, czy to są takie, co kilka lat będą rosły w jednym miejscu. Chcialabym. No i z rudbekiami wiglądają ładnie. W tle jedna ostróżka, ta niebieska nisko to ostróżka łąkowa, która mi się sama zasiała w ogródku, ale ładnie wygląda, to nie wyrzucam.

 I tu rzut na taras z naszym nowym fotelem i łuczkiem dla cytryńca. Cytryńca nie widać, bo nie chciał rosnąć w górę. Może teraz zacznie?

A i ostatnio miałam przygodę w tym miejscu. Rozmawiałam z ciocią Jasią trzymając w jednej ręce telefon a w drugiej kubek gorącej herbaty. Siadałam na fotel co skończyło się wylądowaniem w cytryńcu:

Cytryniec trochę połamany, lilie też. Mi lądowało się w miarę miękko, choć z zaskoczenia, herbatą się za bardzo nie oblałam. W każdym razie zadzwoniłam po Łukasza, żeby pomógł mi się pozbierać. Powiedział 'ok' i się wyłączył. I słyszę, że chodzi po działce, coś mówi, ale do mnie dotrzeć nie może. W każdym razie w końcu mnie znalazł i pozbierał. Wygodnie było w tym kokonie, ale trudno było się wygrzebać.

I tu jeszcze różne takie:

 A takie lilie zauważyłam dopiero po jakichś dwóch godzinach siedzenia obok (i czytania gazet, to nie widziałam):

Wilga, czyli...

...kolejna ciekawa obserwacja ptaków zza biurka w pracy. I nie tylko...
Siedzę dzisiaj od 6 i coś tam sobie dziubię. Noc była deszczowa (kolejna! :) ) więc ziemia wraca do równowagi, jeśli chodzi o wilgoć (wilga - wilgoć, hmm), ale ziemia chłonie wszystko i gdy coś dziubię w ciągu dnia, to wcale nie jest przesadnie mokro. Ale namieszałam. Miało być o wildze.

W każdym razie siedzę, a na krzaki naprzeciwko przyleciał żółty pocisk. Od razu wiedziałam z czym mam do czynienia, bo widzę wilgę (już?) trzeci czy czwarty raz w życiu. Za pierwszym razem, to byo wielkie zdziwienie, że mamy coś takiego żółtego, że to pewnie jakaś papuga. Ale nie, nasz rodzimy ptak.
Za pierwszym pociskiem przyleciał drugi, bardziej zielony. Pomyślałam, że czemu dzięcioł lata za wilgą? Bo dzięciołów zielonych (czy zielonosiwych, nie rozróżniam) jest tu w okolicy dość dużo. Niestety, ten drugi ptaszek ustawił się na dość jasnym tle i praktycznie wcale nie był widoczny, ale dogrzebałam się, że to pierwsze, bardzo żółte, to samczyk, a zielone, to samiczka. Ptaki chwilę popozowały i poleciały dalej.

Pan wilga:

Pani wilga (niestety, tylko takie słabe):

Poza tym ostatnio rozmawiałam ze Skorką o roślinach, że monardy (pysznogłówki) są całkiem ładne. Nie widziałam tych kwiatów w lokalnych punktach z roślinami, zresztą teraz tam nie bywam wcale, ale internet i przesyłki pracują aż huczy.  Zatem poszło małe zamówienie na czerwone monardy, firletki, kostrzewę siną i małą hostę lemon lime. Hosty są ładne, mają mnóstwo odmian i - jak ostatnio doczytałam - można ich liście jeść, zatem może powoli wypełnię ogródek różnymi takimi? Taki plan na przyszłość. W każdym razie w tej chwili w ogródku mam może trzy odmiany, będzie więcej.
Przesyłka przyszła w ciągu jednego dnia od wysyłki, ale już jak pani ją 'wyrzucała' z samochodu i szybciutko uciekała, widziałam, że coś chyba będzie nie tak. I faktycznie. Paczka wyglądała tak:

 A roślinki w niej tak:

 Przy czym najbardziej poszkodowane były właśnie monardy. Ja nie wiem co rośnie w tych doniczkach, w niektórych jakby zostały tylko chwasty, a reszta została wyłamana:

W każdym razie napisałam do sklepu, że pierwszy raz mi się to zdarza, ale przesyłka była źle przygotowana i potraktowana fatalnie, rośliny nie spełniają warunków zamówienia i kwalifikuje się to na ocenę negatywną. Bardzo szybko dostałam odpowiedź, że przepraszają, ale dotychczas wystawiali się głównie bezpośrednio, ale ostatnia sytuacja zmusiła ich do przejścia do sieci i pracownicy blablabla... i że wyślą jeszcze raz. Poprosiłam tylko o dosłanie monard. Mam nadzieję, że nie zrujnuję im biznesu.
W każdym razie roślinki od razu wstawiłam do ziemi, niech się nie męczą bidulki bardziej.

[ciach, poleciałam do ogrodu robić zdjęcia]

I w sumie dzisiaj wyglądają trochę lepiej. Monardy i firletki:

(na drugim zdjęciu dodatkowo piwonie, na które czekam już chyba od miesiąca; wszędzie kwitną, a u mnie nie mogą zacząć).
Kostrzewa sina (to te małe niebieskie trawki; aha, dzisiaj wyczytałam, że kostrzewy, to nie trawy):

I nowa hosta, to ta mała, żółta. Obok rośnie brunnera o srebrnych liściach. Powinna mieć kwiaty jak niezapominajki. Po lewej zostawiłam dziko rosnącą szałwię. Czasem się przydaje, gdy np. w nocy boli gardło i trzeba je przepłukać. Już zdarzało mi się latać po ciemku po ogrodzie, żeby zerwać chwasta. Zostawiam szałwie, dziurawce (też rosną w tle), pokrzywy (też może widać) i inne chwasty, które mogą być użyteczne, choć ostatnio okazuje się, że wszystko może być użyteczne lub przynajmniej jadalne.

Poza tym robiąc przed chwilą zdjęcia zdziwiłam się, jak karmnik ościsty rzucił się na kostkę:

Kupiłam w zeszłym roku dwie małe doniczki. Jasnego i ciemnego. Tyle jest z pierwotnych roślinek:

Nawet nie wiem kiedy się tak nasiał. Miał troszkę małych białych kwiatków, ale nasionek, to już chyba nie ma szansy zobaczyć.

No i kilka ogólnych zdjęć ogrodu, w pewnien podeszczowy, majowy poranek:

I na koniec tylko namiocik z wierzby:

Obcięłam trawy dookoła i się trochę łyso zrobiło, ale chyba całkiem fajnie to wygląda: daszek na nóżkach. Góra jak widać całkiem fajnie zarasta. Tylko jeszcze tylna część musi urosnąć, bo nie ma ;)

Aha i właśnie grzywacz przyleciał napić się w kałuży:

Jeszcze jeden...

...wpis dzisiaj.
Też, oczywiście, o ogródku.
Róże już były. Potem dreptałam pół dnia, żeby zabrać się za werbeny.

W zeszłym roku zapadła decyzja, że zagonek żurawinowy nie ma sensu (susze, teren wysechł, a ten fragment jeszcze z górki) i że zrobię tam jakąś rabatę kwiatową. Jeden róg już od jakiegoś czasu służył mi za chabziownik (wsadzałam tam to, co nie wiedziałam gdzie wsadzić), więc dzisiaj z przyjemnością odkryłam, że wypuszczają listki kosaćce, sterczą patyki host, rozrasta się dąbrówka rozłogowa. Same wylazły (z jakichś wcześniejszych składowań, lub rozsiewania) jukka i kocimiętka. Jeszcze poziomki i bluszcz, ... W zeszłym roku wsadziłam już też dwie kępy tulipanów, ostatnio rzuciłam dwa kawałki innych host (czekały na wsadzenie)

 i dzisiaj te werbeny. Czekały, czekały, w końcu pod wieczór wsadziłam.


Dąbrówka

 Kosaćce

 Werbena. Chyba niezbyt wyraźnie wyszła.

 i taki rzut oka na jakiś pośredni stan grządki:

 A że już tak bardzo nie chciało mi się robić tej grządki i szukałam, co by tu robić, żeby jej nie robić, to nazbierałam kwiaty mniszka. Obecnie zagotowane czekają do jutra, aż się wszystko przemaceruje. Jutro ciąg dalszy i powinien powstać syrop mniszkowy z dodatkiem podbiału (bo akurat kilka kwiatków rosło pod płotem). Zastanawiam się, czy bluszczyk kurdybanek też by się nadał, na dodatek do takiego syropu? Będę musiała wypróbować następnym razem.


A tu trochę suszu z kurdybanka. Na herbatkę.