Koza w domu

Przypowieść o Żydzie i kozie chyba wszyscy znają.
Teraz się czuję, jakbym takich kóz miała co najmniej kilka w domu, ale żadnej nie mogła wystawić.
Ot choćby przykład: jest Kota. Ta Kota od sąsiada. Przychodzi, karmię ją. Odrobaczam nawet. Miła, chciałaby się pogłaskać. Tylko czasu na to nie ma. Po raz kolejny mam wrażenie, że mam kota (sąsiada) żeby go karmić, bo na przyjemność głaskania już mi jakoś czasu brak. Po co więc Kota? Żeby było miło pogłaskać?
Drugi przykład: domek z ogródkiem. Super sprawa! Tylko co z tego, jeśli na ogródek tęsknym okiem rzucam z daleka bo czasu na wyjście do ogródka to nie staje. Nie mówiąc o robocie w ogródku, która ciągle sprawia mi przyjemność. Czas na grzebanie w ziemi takie obowiązkowe, żeby nie zarosło wszystko po pachy wyrywam z innych prac (głównie kosztem dzieciaków lub spania), ale na cieszenie się, że się coś ogarnęło - znowu brak.
Dalej:
Spacery.
Rowery.
Fitness w ogródku lub w pobliskiej siłowni (od dwóch miesięcy mam kartę MultiSport a jeszcze dłużej 6 niewykorzystanych godzin na karnecie).
No i wakacje. Coś czuję, że w tym roku znowu z nich nic nie będzie bo będziemy nadrabiać zaległości.

Ale jakby mi tego było mało to wzięłam sobie kolejną kozę na głowę. Głupia ja.
Może ktoś wreszcie mnie jakimś kijem przez łeb zdzieli?

Tak dużo się dzieje...

...że nawet nie bardzo wiem, jaki tytuł dać posta. Nie jest to 'dzianie się' co prawda związane z domem, choć i tu troszkę, ale z miejscowością i naszym życiem wśród ludzi. Znajomi sąsiedzi stwierdzili, że już budowa nas tak nie obciąża, to można nas zająć sprawami lokalnymi. I tak się dzieje, choć co dokładnie, to nie chcę pisać na tym blogu. W najbliższym czasie na pewno trzeba będzie wyrobić jakąś równowagę między życiem rodzinnym - domowym, a życiem 'okolicznym'. Choć jedno i drugie będą się zapewne mocno przenikały.
W domu niejaka stagnacja, jeśli chodzi o postęp prac. Domykamy zobowiązania pobudowlane, regulujemy bieżące domu i mieszkania. Na zawieszone prace, nie-niezbędne do życia, brakuje na razie środków, ale i do nich dojdziemy. Nie musimy się już spieszyć. Grunt, że po budowie wcale nie jesteśmy wypruci z chęci i każda kolejna dopięta rzecz na pewno będzie nam sprawiać przyjemność, a nie drgawki z niechęci. Przyjemnie jest po prostu.
W okna puka wiosna. U nas we wsi trochę mniej niż we Wrocławiu, gdzie pojawiły się już dywany krokusów na trawnikach i w ciągu jednego dnia włosy wierzby płaczącej z gładkich stały się takie karbowane i rozświetlone. Kolejny rok obserwuję to zjawisko na ogromnej wierzbie przy starej bibliotece Uniwersytetu. Magiczne to takie trochę, gdy jednego dnia witek nie widać, następnego dnia są takie właśnie pogrubione i rozświetlone, a kolejnego to już są liście i witek praktycznie nie widać.
U nas w ogródku też zaczęliśmy spieszyć się z sadzeniem drzew. W ostatnią niedzielę Mi został z gierką, a z Łu i Po pojechaliśmy na upatrzony wcześniej nieużytek szukać samosiejek brzózek. Przywieźliśmy chyba 10 i dzisiaj będziemy je pewnie sadzić. Zastanawiam się jaki zagajnik brzozowy z tego wyjdzie. Brzózki mają w tej chwili około 2 metry i kora nawet im się jeszcze nie bieli. Śmiesznie będzie, gdy za parę lat okaże się, że to nie brzózki, ale np. osiki, które również rosły w pobliżu. ;)
Pisałam, że skończyły się prace na stryszku w garażu? Tzn. takie związane z zabudową. Teraz czeka na nas malowanie i zrobienie jakiejś podłogi. Na tę podłogę nie mam zupełnie pomysłu, czy kłaść jakieś kafle, czy może linoleum? A może zamalować beton betondurem - jak na dole? Góra będzie pewnie pełnić bardzo różne funkcje, od składziku, przez warsztat, do kanciapy Mi, który twierdzi, że zrobi sobie tam laboratorium chemiczne. W każdym razie nie zdziwię się, gdy za parę lat będzie chciał tam mieć jakąś kanciapę na spotkania z kolegami.

Mimi obudził się, to do następnego razu.

Jeśli nie chcesz mojej zguby...

...parking dawaj sąsiedzie.
A jak? A tak! Kuriozum.
Ale po kolei. Jestem w zarządzie wspólnoty bloku, w którym obecnie mieszkamy. Blok stoi na osiedlu składającym się z kilku bloków. Każdy blok/wspólnota ma swój kawałek terenu. Oprócz tego główna droga i place zabaw są współwłasnością wszystkich mieszkańców osiedla.
Na osiedlu deweloper wybudował miejsca parkingowe. Część z nich znajduje się na terenach zarządzanych przez poszczególne wspólnoty, część na terenach będących współwłasnością. Wyznaczonych miejsc parkingowych jest oczywiście dużo mniej niż jest zapotrzebowanie, więc ludzie parkują gdzie mogą: wzdłuż bloków, wzdłuż wspólnej drogi. Miło, że większość się stara, żeby zaparkować możliwie ciasno i jakoś codziennie, choć czasem z trudem, chyba wszyscy mieszkańcy osiedla mieszczą się na jego terenie.
Miejsca parkingowe nie są wydzielone geodezyjnie -- czyli nie ma możliwości wyodrębnienia oddzielnej własności -- są tylko prawem użytkowania zapisanym w akcie notarialnym. Po prostu przy kupnie, na akcie było napisane, że do lokalu przynależy  miejsce X i dodana mapka o które miejsce chodzi. Gdy kupowaliśmy mieszkanie, to nie wydawało mi się to piekielne, a teraz już tak.
Problemem, a właściwie kuriozalną sytuacją jest to, że deweloper sprzedając miejsca parkingowe, potrafił sprzedać prawo do miejsca parkingowego leżącego na terenie wspólnoty A, mieszkańcowi wspólnoty B. Czyli dla wspólnoty A jest to ktoś zupełnie z zewnątrz.
Rodzi to dziwne konsekwencje. Przypuśćmy takie sytuacje:
1. Wspólnota A postanawia przebudować/zlikwidować czy jeszcze coś innego zrobić z miejscami parkingowymi. Jako właściciel ma takie prawo. Ale na swojej nieruchomości ma narzucone (ciekawe, czy zapisane w Księdzie Wieczystej) prawo osoby trzeciej. Co może zrobić a czego nie może?
2. Wspólnota A postanawia naprawić dziury na miejscach parkingowych. Kto ponosi koszty i jak do tego zmusić osobę z zewnątrz?
3. Jedyne rozwiązanie prawne, jakie mi przyszło do głowy, to uznanie takiego parkingu jako prawa służebności - coś jak prawo służebności drogi. Ale w takiej sytuacji ten, kto ma taką służebność, może wyznaczyć opłatę za korzystanie ze swojej nieruchomości. Jak na razie nikt jeszcze na osiedlu nie wpadł na pomysł, żeby zażądać takiej opłaty. Mogę się jednak założyć, że gdy przyjdzie do naprawy nawierzchni, to ludzie się obudzą i powiedzą 'Halo, ale czemu mamy komuś z zewnątrz coś naprawiać!'.

Ale ja chciałam o trochę czymś innym...
Jako członek zarządu mojej wspólnoty dostałam wczoraj maila od firmy administrującej. W mailu przedstawiona mniej więcej taka sprawa:
jedno z naszych miejsc parkingowych jest użytkowane przez osobę nie z naszej wspólnoty; i ta osoba ma problem, ponieważ ma duże auto (typu bus), i jak parkuje tym autem, to albo nie może wjechać, bo mieszkańcy parkują wzdłuż bloku [bo brakuje oficjalnych miejsc parkingowych], albo -- jak już wjedzie -- to przeszkadza użytkownikom miejsc parkingowym sąsiadującym z jej miejscem; i ta osoba nie wie co zrobić, i żeby jej ten problem rozwiązać.
Nosz bulwa!
I co zarząd ma zrobić w takiej sytuacji? Nadmuchać to miejsce parkingowe?
A może na własnym terenie wyznaczyć specjalne miejsce, żeby ktoś zupełnie z zewnątrz, kto nawet nie płaci za utrzymanie terenu mógł zaparkować wehikuł typu bus?
Chyba jedyne co zostaje mi do napisania, to coś mniej więcej w stylu:
Bardzo mi przykro, że deweloper nie przewidział, że mieszkańcy osiedla mogą mieć samochody większe niż typowy samochód osobowy i nie dostosował odpowiednio miejsc parkingowych. Najbliższy parking publiczny, który w tej chwili przychodzi mi do głowy, a mógłby bez trudu pomieścić pojazd tych gabarytów, znajduje się przy ul. Grabiszyńskiej we Wrocławiu. Nieco bliżej znajdują się parkingi np. sklepu Biedronka, ale zarząd wspólnoty nie może odpowiadać za zgodę zarządcy terenu tego sklepu. Jednocześnie przypominam, że każdy ze współwłaścicieli może korzystać ze swoich praw na nieruchomości, jeśli nie ogranicza praw innych współwłaścicieli.

Gaz, gaz, gaz na ulicach...

A konkretniej gaz na ulicy Maciejkowej.

A na marginesie... pisałam już, że dostałam oficjalne pismo o przesłaniu uchwały z tą nazwą do Rady Gminy? Czyli za parę dni uchwała powinna zostać klepnięta, co będzie dopiero początkiem urzędowej drogi do zatwierdzenia nazwy, bo następnie trafi do wojewody, który ma ją zgłosić do jakiegoś urzędowego monitora; po 14 dniach od pojawienia się w monitorze dopiero nazwa będzie już legalna i od tego momentu będzie można złożyć wniosek o nadanie numerów adresowych. Najprawdopodobniej nasza chałupka będzie miała numer 7. :) Maciejkowa 7. Ładnie, nie?

Wracając do gazu... jestem po wstępnych rozmowach w gazowni, z których wynikło, że najlepiej będzie się spotkać w składzie gazownia i przedstawiciele trzech działek, do których będzie ciągnięty gaz. I takie spotkanie będę organizowała na za tydzień, w piątek. Najbardziej prawdopodobny jest scenariusz, że będziemy wspólnie robić przyłącze. Na co możemy liczyć od strony gazowni? Nie mam pojęcia. Najchętniej to im przekazalibyśmy całe przedsięwzięcie minimalizując nasz udział do podpisania umowy i zapłacenia ryczałtowej opłaty, coś ok. 1000-2000 zł. Niestety, mamy jedną hardą sąsiadkę, która nie chce wyrażać zgód. Kicha, ale jakoś damy radę.

Jeszcze krótko o sołtysie... sprawa czy go obsmarowywać czy nie - sama się rozwiązała. Złożył rezygnację. Jak do mnie dociera, to w różnych innych sytuacjach też pozaliczał wtopy. W styczniu czekają nas wybory.