...a to wszystko blisko.
Może zacznę od pszczół. Jestem oczywiście za tym, żeby pszczół było jak najwięcej. Krzywdy stworzonkom nie robię. W trudniejszych momentach dokarmiam zmarźnięte bidule miodkiem (jeśli mam) lub przynajmniej roztworem cukru, żeby pokrzepić.
Kilka lat temu sąsiad za płotem zbudował ogromny domek dla murarek. Faktycznie, latało ich wtedy sporo i niosły pożytek nam wszystkim. W którymś momencie jednak chyba wiatr rozsypał trzcinki. Leżały sobie dłuższy czas na ziemi; pszczółkom to nie przeszkadzało, nadal ich było sporo. Sąsiadowi jednak coś nie podpasowały, domek został zdemontowany. Stanął kurnik (to w innych postach opisywałam), ale chyba się znudził, bo w tym roku kur już nie ma. W ubiegłym roku stanął za to ul. Tak mniej więcej 20 m od naszego domu. Od sąsiada mniej więcej podobnie. W koło jest jeszcze kilka innych domów, w końcu mieszkamy na osiedlu domków jednorodzinnych.
I tu mała dygresja. Gdy byłyśmy małe, to po sąsiedzku również były zakładane ule. Kilka razy z rzędu przyglądałam się przez płot zasiedlaniu ula. Ciekawiło mnie to strasznie. Co usłyszałam i zobaczyłam pamiętam do tej pory.
Któregoś pięknego dnia miałyśmy z Skorką szlaban na wyjście na dwór. Siedziałyśmy w swoim pokoju, przy otwartym oknie, gdy nagle poderwał nas ogromny wrzas biegnących naszych koleżanek i kolegów. Wbiegli do naszej klatki, rodzice i sąsiedzi wybiegli, mnie tato przegonił do mieszkania. Okazało się, że przy którymś kolejnym ulu coś nie poszło, i pszczoły zamiast wędrować do ula zaatakowały bawiące się w pobliżu dzieci. W efekcie nasze koleżanki spędziły około tygodnia w szpitalu. Chłopakom się jakoś upiekło i byli tylko trochę pogryzieni, bo szybko uciekli, a pszczoły atakowały głównie głowy i wplątywały się w długie włosy dziewczyn.
No i teraz mam trzy ule za płotem. Dwa tygodnie temu pszczoły się roiły. W tę niedzielę również, przy czym rój wylądował w krzaku obok i tak sobie siedział do wieczora.
Osy. To tak krótko. W zeszłym roku ściągnęłam pięć gniazd, właściwie gniazdek, bo nie większych niż na 20 komórek. W tym roku, tylko w niedzielę, namierzyliśmy trzy. Z czego jedno, całkiem urocze:
Zaś szerszenie... znowu nam obgryzają jesion. Jak je zniechęcić?
Na zakończenie, już w innym temacie. Dzisiaj zjadłam pierwszą tegoroczną poziomkę:
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą sąsiedzi. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą sąsiedzi. Pokaż wszystkie posty
wtorek, 21 maja 2019
sobota, 23 marca 2019
Pierwszy motyl...
...w tym roku to cytrynek.
Właśnie siedzę przed kompem.
Rano ogarnęłam trochę chwastów i poszłam robić wiosenne porządki na naszej ulicy. Wygarnęłam 5 worów śmieci. Głównie pochodzących z budowy zlokalizowanej na początku naszej uliczki. Zatem worki ze śmieciami postawiłam właścicielowi pod drzwiami. Mam nadzieję, że się ucieszy.
Ogólnie u nas we wsi dzisiaj dzień sprzątania wsi. Dobra akcja. Mam nadzieję, że będzie rozwijać świadomość, że to nie tak, żę 'wiatr śmieci posprząta' - jak usłyszałam od sąsiada (innego niż właściciel powyższych). Dużo pracy w narodzie, ale optymizm, że to się zmieni, mnie nie opuszcza.
Właśnie siedzę przed kompem.
Rano ogarnęłam trochę chwastów i poszłam robić wiosenne porządki na naszej ulicy. Wygarnęłam 5 worów śmieci. Głównie pochodzących z budowy zlokalizowanej na początku naszej uliczki. Zatem worki ze śmieciami postawiłam właścicielowi pod drzwiami. Mam nadzieję, że się ucieszy.
Ogólnie u nas we wsi dzisiaj dzień sprzątania wsi. Dobra akcja. Mam nadzieję, że będzie rozwijać świadomość, że to nie tak, żę 'wiatr śmieci posprząta' - jak usłyszałam od sąsiada (innego niż właściciel powyższych). Dużo pracy w narodzie, ale optymizm, że to się zmieni, mnie nie opuszcza.
czwartek, 16 lutego 2017
Jak dobrze mieć...
...sąsiada.
Czyli z sądziadem cd.
Z niewiadomych powodów wystawił pustak przed bramę. Na tyle skutecznie, że Łu udało się w niego wjechać. Na szczęście (chyba) bez większych strat.
Czyli z sądziadem cd.
Z niewiadomych powodów wystawił pustak przed bramę. Na tyle skutecznie, że Łu udało się w niego wjechać. Na szczęście (chyba) bez większych strat.
niedziela, 10 sierpnia 2014
Bezsenne noce inwestora...
...kolejna odsłona.
Dostaliśmy ostatnio maila, że został rozwiązany problem z brakiem możliwości pociągnięcia mediów naszą wspólną drogą (dla przypomnienia: jedna z sąsiadek blokowała wszystkie działania w tym zakresie przez niewyrażanie zgód). Znaczy się wygraliśmy sprawę w sądzie.
I tutaj wszystko fajnie, musi być jednak jakieś 'ale'...
Pan zaproponował podział kosztów na każdego współwłaściciela, których obecnie jest 23. Przy czym są np. działki (i to z tych mniejszych), które mają czterech współwłaścicieli. Są też działki, które mają dostęp do mediów od innej drogi i ich problem nie dotyczy.
Za to główna udziałowczyni, która posiada większość działek (i to na sprzedaż) wzdłuż problematycznej drogi, jest jedna. Czyli wg zaproponowanego podziału powinna ponieść połowę kosztu mojego i Łu, choć my nie potrzebujemy już ciągnąć żadnych mediów.
W jakiś sposób poczuwamy się do współodpowiedzialności, ale nie taki, żeby ponieść blisko 1/10 kosztów!
Sprawa dla mnie na tyle absorbująca, że obudziłam się o 2 w nocy i stwierdziłam, że nie zasnę, dopóki jej w jakiś rozsądny sposób nie rozwiążę. Rozmawiałam już o tym wcześniej z Łu i dlatego napisałam propozycję, żeby koszty jednak podzielić na działki lub wg udziałów. Tym bardziej, że ostatnio przedstawicielka głównej właścicielki mówiła, że są skłonni ponieść dużo większe koszty i wykupić udział w drodze od 'problematycznej' właścicielki.
Mam nadzieję, że nie włożyłam kija w mrowisko i nie okazałam się bardzo bezczelna w swojej propozycji. Ech...
Dostaliśmy ostatnio maila, że został rozwiązany problem z brakiem możliwości pociągnięcia mediów naszą wspólną drogą (dla przypomnienia: jedna z sąsiadek blokowała wszystkie działania w tym zakresie przez niewyrażanie zgód). Znaczy się wygraliśmy sprawę w sądzie.
I tutaj wszystko fajnie, musi być jednak jakieś 'ale'...
Pan zaproponował podział kosztów na każdego współwłaściciela, których obecnie jest 23. Przy czym są np. działki (i to z tych mniejszych), które mają czterech współwłaścicieli. Są też działki, które mają dostęp do mediów od innej drogi i ich problem nie dotyczy.
Za to główna udziałowczyni, która posiada większość działek (i to na sprzedaż) wzdłuż problematycznej drogi, jest jedna. Czyli wg zaproponowanego podziału powinna ponieść połowę kosztu mojego i Łu, choć my nie potrzebujemy już ciągnąć żadnych mediów.
W jakiś sposób poczuwamy się do współodpowiedzialności, ale nie taki, żeby ponieść blisko 1/10 kosztów!
Sprawa dla mnie na tyle absorbująca, że obudziłam się o 2 w nocy i stwierdziłam, że nie zasnę, dopóki jej w jakiś rozsądny sposób nie rozwiążę. Rozmawiałam już o tym wcześniej z Łu i dlatego napisałam propozycję, żeby koszty jednak podzielić na działki lub wg udziałów. Tym bardziej, że ostatnio przedstawicielka głównej właścicielki mówiła, że są skłonni ponieść dużo większe koszty i wykupić udział w drodze od 'problematycznej' właścicielki.
Mam nadzieję, że nie włożyłam kija w mrowisko i nie okazałam się bardzo bezczelna w swojej propozycji. Ech...
piątek, 10 maja 2013
Jeśli nie chcesz mojej zguby...
...parking dawaj sąsiedzie.
A jak? A tak! Kuriozum.
Ale po kolei. Jestem w zarządzie wspólnoty bloku, w którym obecnie mieszkamy. Blok stoi na osiedlu składającym się z kilku bloków. Każdy blok/wspólnota ma swój kawałek terenu. Oprócz tego główna droga i place zabaw są współwłasnością wszystkich mieszkańców osiedla.
Na osiedlu deweloper wybudował miejsca parkingowe. Część z nich znajduje się na terenach zarządzanych przez poszczególne wspólnoty, część na terenach będących współwłasnością. Wyznaczonych miejsc parkingowych jest oczywiście dużo mniej niż jest zapotrzebowanie, więc ludzie parkują gdzie mogą: wzdłuż bloków, wzdłuż wspólnej drogi. Miło, że większość się stara, żeby zaparkować możliwie ciasno i jakoś codziennie, choć czasem z trudem, chyba wszyscy mieszkańcy osiedla mieszczą się na jego terenie.
Miejsca parkingowe nie są wydzielone geodezyjnie -- czyli nie ma możliwości wyodrębnienia oddzielnej własności -- są tylko prawem użytkowania zapisanym w akcie notarialnym. Po prostu przy kupnie, na akcie było napisane, że do lokalu przynależy miejsce X i dodana mapka o które miejsce chodzi. Gdy kupowaliśmy mieszkanie, to nie wydawało mi się to piekielne, a teraz już tak.
Problemem, a właściwie kuriozalną sytuacją jest to, że deweloper sprzedając miejsca parkingowe, potrafił sprzedać prawo do miejsca parkingowego leżącego na terenie wspólnoty A, mieszkańcowi wspólnoty B. Czyli dla wspólnoty A jest to ktoś zupełnie z zewnątrz.
Rodzi to dziwne konsekwencje. Przypuśćmy takie sytuacje:
1. Wspólnota A postanawia przebudować/zlikwidować czy jeszcze coś innego zrobić z miejscami parkingowymi. Jako właściciel ma takie prawo. Ale na swojej nieruchomości ma narzucone (ciekawe, czy zapisane w Księdzie Wieczystej) prawo osoby trzeciej. Co może zrobić a czego nie może?
2. Wspólnota A postanawia naprawić dziury na miejscach parkingowych. Kto ponosi koszty i jak do tego zmusić osobę z zewnątrz?
3. Jedyne rozwiązanie prawne, jakie mi przyszło do głowy, to uznanie takiego parkingu jako prawa służebności - coś jak prawo służebności drogi. Ale w takiej sytuacji ten, kto ma taką służebność, może wyznaczyć opłatę za korzystanie ze swojej nieruchomości. Jak na razie nikt jeszcze na osiedlu nie wpadł na pomysł, żeby zażądać takiej opłaty. Mogę się jednak założyć, że gdy przyjdzie do naprawy nawierzchni, to ludzie się obudzą i powiedzą 'Halo, ale czemu mamy komuś z zewnątrz coś naprawiać!'.
Ale ja chciałam o trochę czymś innym...
Jako członek zarządu mojej wspólnoty dostałam wczoraj maila od firmy administrującej. W mailu przedstawiona mniej więcej taka sprawa:
jedno z naszych miejsc parkingowych jest użytkowane przez osobę nie z naszej wspólnoty; i ta osoba ma problem, ponieważ ma duże auto (typu bus), i jak parkuje tym autem, to albo nie może wjechać, bo mieszkańcy parkują wzdłuż bloku [bo brakuje oficjalnych miejsc parkingowych], albo -- jak już wjedzie -- to przeszkadza użytkownikom miejsc parkingowym sąsiadującym z jej miejscem; i ta osoba nie wie co zrobić, i żeby jej ten problem rozwiązać.
Nosz bulwa!
I co zarząd ma zrobić w takiej sytuacji? Nadmuchać to miejsce parkingowe?
A może na własnym terenie wyznaczyć specjalne miejsce, żeby ktoś zupełnie z zewnątrz, kto nawet nie płaci za utrzymanie terenu mógł zaparkować wehikuł typu bus?
Chyba jedyne co zostaje mi do napisania, to coś mniej więcej w stylu:
Bardzo mi przykro, że deweloper nie przewidział, że mieszkańcy osiedla mogą mieć samochody większe niż typowy samochód osobowy i nie dostosował odpowiednio miejsc parkingowych. Najbliższy parking publiczny, który w tej chwili przychodzi mi do głowy, a mógłby bez trudu pomieścić pojazd tych gabarytów, znajduje się przy ul. Grabiszyńskiej we Wrocławiu. Nieco bliżej znajdują się parkingi np. sklepu Biedronka, ale zarząd wspólnoty nie może odpowiadać za zgodę zarządcy terenu tego sklepu. Jednocześnie przypominam, że każdy ze współwłaścicieli może korzystać ze swoich praw na nieruchomości, jeśli nie ogranicza praw innych współwłaścicieli.
A jak? A tak! Kuriozum.
Ale po kolei. Jestem w zarządzie wspólnoty bloku, w którym obecnie mieszkamy. Blok stoi na osiedlu składającym się z kilku bloków. Każdy blok/wspólnota ma swój kawałek terenu. Oprócz tego główna droga i place zabaw są współwłasnością wszystkich mieszkańców osiedla.
Na osiedlu deweloper wybudował miejsca parkingowe. Część z nich znajduje się na terenach zarządzanych przez poszczególne wspólnoty, część na terenach będących współwłasnością. Wyznaczonych miejsc parkingowych jest oczywiście dużo mniej niż jest zapotrzebowanie, więc ludzie parkują gdzie mogą: wzdłuż bloków, wzdłuż wspólnej drogi. Miło, że większość się stara, żeby zaparkować możliwie ciasno i jakoś codziennie, choć czasem z trudem, chyba wszyscy mieszkańcy osiedla mieszczą się na jego terenie.
Miejsca parkingowe nie są wydzielone geodezyjnie -- czyli nie ma możliwości wyodrębnienia oddzielnej własności -- są tylko prawem użytkowania zapisanym w akcie notarialnym. Po prostu przy kupnie, na akcie było napisane, że do lokalu przynależy miejsce X i dodana mapka o które miejsce chodzi. Gdy kupowaliśmy mieszkanie, to nie wydawało mi się to piekielne, a teraz już tak.
Problemem, a właściwie kuriozalną sytuacją jest to, że deweloper sprzedając miejsca parkingowe, potrafił sprzedać prawo do miejsca parkingowego leżącego na terenie wspólnoty A, mieszkańcowi wspólnoty B. Czyli dla wspólnoty A jest to ktoś zupełnie z zewnątrz.
Rodzi to dziwne konsekwencje. Przypuśćmy takie sytuacje:
1. Wspólnota A postanawia przebudować/zlikwidować czy jeszcze coś innego zrobić z miejscami parkingowymi. Jako właściciel ma takie prawo. Ale na swojej nieruchomości ma narzucone (ciekawe, czy zapisane w Księdzie Wieczystej) prawo osoby trzeciej. Co może zrobić a czego nie może?
2. Wspólnota A postanawia naprawić dziury na miejscach parkingowych. Kto ponosi koszty i jak do tego zmusić osobę z zewnątrz?
3. Jedyne rozwiązanie prawne, jakie mi przyszło do głowy, to uznanie takiego parkingu jako prawa służebności - coś jak prawo służebności drogi. Ale w takiej sytuacji ten, kto ma taką służebność, może wyznaczyć opłatę za korzystanie ze swojej nieruchomości. Jak na razie nikt jeszcze na osiedlu nie wpadł na pomysł, żeby zażądać takiej opłaty. Mogę się jednak założyć, że gdy przyjdzie do naprawy nawierzchni, to ludzie się obudzą i powiedzą 'Halo, ale czemu mamy komuś z zewnątrz coś naprawiać!'.
Ale ja chciałam o trochę czymś innym...
Jako członek zarządu mojej wspólnoty dostałam wczoraj maila od firmy administrującej. W mailu przedstawiona mniej więcej taka sprawa:
jedno z naszych miejsc parkingowych jest użytkowane przez osobę nie z naszej wspólnoty; i ta osoba ma problem, ponieważ ma duże auto (typu bus), i jak parkuje tym autem, to albo nie może wjechać, bo mieszkańcy parkują wzdłuż bloku [bo brakuje oficjalnych miejsc parkingowych], albo -- jak już wjedzie -- to przeszkadza użytkownikom miejsc parkingowym sąsiadującym z jej miejscem; i ta osoba nie wie co zrobić, i żeby jej ten problem rozwiązać.
Nosz bulwa!
I co zarząd ma zrobić w takiej sytuacji? Nadmuchać to miejsce parkingowe?
A może na własnym terenie wyznaczyć specjalne miejsce, żeby ktoś zupełnie z zewnątrz, kto nawet nie płaci za utrzymanie terenu mógł zaparkować wehikuł typu bus?
Chyba jedyne co zostaje mi do napisania, to coś mniej więcej w stylu:
Bardzo mi przykro, że deweloper nie przewidział, że mieszkańcy osiedla mogą mieć samochody większe niż typowy samochód osobowy i nie dostosował odpowiednio miejsc parkingowych. Najbliższy parking publiczny, który w tej chwili przychodzi mi do głowy, a mógłby bez trudu pomieścić pojazd tych gabarytów, znajduje się przy ul. Grabiszyńskiej we Wrocławiu. Nieco bliżej znajdują się parkingi np. sklepu Biedronka, ale zarząd wspólnoty nie może odpowiadać za zgodę zarządcy terenu tego sklepu. Jednocześnie przypominam, że każdy ze współwłaścicieli może korzystać ze swoich praw na nieruchomości, jeśli nie ogranicza praw innych współwłaścicieli.
piątek, 3 maja 2013
Pada...
...a właściwie leje.
Już dwie noce i dwa dni.
Z jednej strony mamy powód do radochy: pan Tadeusz (ten od wody) stanął na wysokości zadania i wczoraj pięknie zdjęli humus. Aż miło było popatrzeć na dziurę w ziemi, do której się przymierzaliśmy przez trzy tygodnie. Mimo deszczu dało się wszystko zrobić. No właśnie... mimo deszczu. Zrobione. Ale deszcz dalej leje. Pompa pracuje pełną parą od wczoraj. Niestety, nie nadąża -- wykop zapełnia się wodą. Pocieszające jest, że pan Tadeusz miał mapy drenaży na naszym terenie. Przez działkę przechodzą nam dwie albo trzy nitki, zaś na granicy z działką 'poniżej' powinien być taki drenażowy kolektor zbiorczy, do którego moglibyśmy się podpiąć i nie musielibyśmy kombinować jak wodę zrzucić do rowu kilkaset metrów dalej. Jest tylko jedno małe ale... wygląda na to, że kolektor jest przerwany w jakiś sposób, i kałuża, która się zbiera w najniższej części działki, to efekt wylewania się wody właśnie z drenażu. I teraz na dwoje babka wróżyła, bo albo będzie można go odkopać, naprawić i cieszyć się pięknym odprowadzeniem wody, albo drenaż został zniszczony niżej, przy budowie któregoś z sąsiednich domków, i jeśli sąsiad się zaprze i go nie naprawi, to problem mamy nadal. Druga sprawa jest pocieszająca, że z map wynika, że kawałek dalej jest następny, do którego jest szansa się włączyć. Łu trochę nosi, bo szybko kupiłby kalosze, wziął się za szpadel i sprawdził co się dzieje, ale przez ten deszcz to się kisimy w chałupie, to jest mieszkaniu.
Już dwie noce i dwa dni.
Z jednej strony mamy powód do radochy: pan Tadeusz (ten od wody) stanął na wysokości zadania i wczoraj pięknie zdjęli humus. Aż miło było popatrzeć na dziurę w ziemi, do której się przymierzaliśmy przez trzy tygodnie. Mimo deszczu dało się wszystko zrobić. No właśnie... mimo deszczu. Zrobione. Ale deszcz dalej leje. Pompa pracuje pełną parą od wczoraj. Niestety, nie nadąża -- wykop zapełnia się wodą. Pocieszające jest, że pan Tadeusz miał mapy drenaży na naszym terenie. Przez działkę przechodzą nam dwie albo trzy nitki, zaś na granicy z działką 'poniżej' powinien być taki drenażowy kolektor zbiorczy, do którego moglibyśmy się podpiąć i nie musielibyśmy kombinować jak wodę zrzucić do rowu kilkaset metrów dalej. Jest tylko jedno małe ale... wygląda na to, że kolektor jest przerwany w jakiś sposób, i kałuża, która się zbiera w najniższej części działki, to efekt wylewania się wody właśnie z drenażu. I teraz na dwoje babka wróżyła, bo albo będzie można go odkopać, naprawić i cieszyć się pięknym odprowadzeniem wody, albo drenaż został zniszczony niżej, przy budowie któregoś z sąsiednich domków, i jeśli sąsiad się zaprze i go nie naprawi, to problem mamy nadal. Druga sprawa jest pocieszająca, że z map wynika, że kawałek dalej jest następny, do którego jest szansa się włączyć. Łu trochę nosi, bo szybko kupiłby kalosze, wziął się za szpadel i sprawdził co się dzieje, ale przez ten deszcz to się kisimy w chałupie, to jest mieszkaniu.
środa, 15 sierpnia 2012
Cha... cha... cha...
...ha!
Tego bym nie przewidziała, a gdyby ktoś mi powiedział, to bym się popukała. Ale po kolei.
Zrobiliśmy dzisiaj piękny spacer rowerowy parkiem krajobrazowym doliny Bystrzycy. Jakby ktoś pytał, to polecam. Wracając wstąpiliśmy na działkę. Trzy sprawy:
1. Wydawało mi się, że za głęboko weszli przyłączem wody w działkę. Że powinno wyjść w narożniku domu, a wyjdzie prawie na środku. Kawałek taśmy pakowej + szczątki taśmy mierniczej - wszystko dało się sprawdzić. Małe zaskoczenie - wszystko wygląda OK.
2. Może już o tym wcześniej pisałam? Tak na oko odległość ściany sąsiada od naszej działki to 3 m. Tyle powinna wynosić odległość ściany bez okien i - jeśli dobrze pamiętam - to na projekcie również nie było żadnych okien. Korzystając z tego samego ustrojstwa zmierzyliśmy odległość domu sąsiada od granicy, wyszło ok. 3,5 m. I tu mały zonk, bo okna są. Jedno w garażu, drugie w pokoju na poddaszu. Hmm, i co teraz? Kłócić się z sąsiadem? Zablokować odbiór? O pół metra? Niby nic, ale akurat z tej strony będziemy mieć taras i bardzo na rękę było dla mnie, że okien nie będzie. Głównie to mi chyba przykro, bo z sąsiadami raczej dogadywaliśmy się bez problemu. Więc czemu nie zapytali chociaż?
3. No i punkt kulminacyjny zwiedzania włości. W planie było pozbieranie pomidorków, które akurat się zaczęły czerwienić. Idziemy na grządkę, której zza chaszczorów zazwyczaj nie widać. Podchodzimy, patrzymy, a tu... grządki nie ma! Cały teren jest pięknie zryty przez dziki. Dokładnie to, co przekopałam i jakieś drobne kawałki w miejscach, gdzie usunęłam wysokie chaszcze i dało się choćby kocyk dla Po położyć.
Jak one znalazły ten mój mały spłachetek? A może to nie dziki? Choć myślę, że ludzie by jednak jakieś inne ślady zostawili. Żeby było śmieszniej, to obryte było wszystko, co było przeze mnie w tym roku ruszone. Z wyjątkiem fragmentu z pomidorami! Wytłumaczy mi ktoś, czemu dziki nie rzuciły się na pomidory?
Łu tylko stwierdził: "Wiedziałem, że tak będzie!". A ja w sumie się cieszę, że moje założenia, żeby grosza w to nie wkładać, były słuszne. ;) Kawałek miałam przekopany, to mam jeszcze raz. Na wiosnę będzie łatwiej to ruszyć. ;)
Tego bym nie przewidziała, a gdyby ktoś mi powiedział, to bym się popukała. Ale po kolei.
Zrobiliśmy dzisiaj piękny spacer rowerowy parkiem krajobrazowym doliny Bystrzycy. Jakby ktoś pytał, to polecam. Wracając wstąpiliśmy na działkę. Trzy sprawy:
1. Wydawało mi się, że za głęboko weszli przyłączem wody w działkę. Że powinno wyjść w narożniku domu, a wyjdzie prawie na środku. Kawałek taśmy pakowej + szczątki taśmy mierniczej - wszystko dało się sprawdzić. Małe zaskoczenie - wszystko wygląda OK.
2. Może już o tym wcześniej pisałam? Tak na oko odległość ściany sąsiada od naszej działki to 3 m. Tyle powinna wynosić odległość ściany bez okien i - jeśli dobrze pamiętam - to na projekcie również nie było żadnych okien. Korzystając z tego samego ustrojstwa zmierzyliśmy odległość domu sąsiada od granicy, wyszło ok. 3,5 m. I tu mały zonk, bo okna są. Jedno w garażu, drugie w pokoju na poddaszu. Hmm, i co teraz? Kłócić się z sąsiadem? Zablokować odbiór? O pół metra? Niby nic, ale akurat z tej strony będziemy mieć taras i bardzo na rękę było dla mnie, że okien nie będzie. Głównie to mi chyba przykro, bo z sąsiadami raczej dogadywaliśmy się bez problemu. Więc czemu nie zapytali chociaż?
3. No i punkt kulminacyjny zwiedzania włości. W planie było pozbieranie pomidorków, które akurat się zaczęły czerwienić. Idziemy na grządkę, której zza chaszczorów zazwyczaj nie widać. Podchodzimy, patrzymy, a tu... grządki nie ma! Cały teren jest pięknie zryty przez dziki. Dokładnie to, co przekopałam i jakieś drobne kawałki w miejscach, gdzie usunęłam wysokie chaszcze i dało się choćby kocyk dla Po położyć.
Jak one znalazły ten mój mały spłachetek? A może to nie dziki? Choć myślę, że ludzie by jednak jakieś inne ślady zostawili. Żeby było śmieszniej, to obryte było wszystko, co było przeze mnie w tym roku ruszone. Z wyjątkiem fragmentu z pomidorami! Wytłumaczy mi ktoś, czemu dziki nie rzuciły się na pomidory?
Łu tylko stwierdził: "Wiedziałem, że tak będzie!". A ja w sumie się cieszę, że moje założenia, żeby grosza w to nie wkładać, były słuszne. ;) Kawałek miałam przekopany, to mam jeszcze raz. Na wiosnę będzie łatwiej to ruszyć. ;)
Etykiety:
dywagacje,
działka,
marudzenie,
ogród,
przyłącza,
rośliny,
sąsiedzi,
woda,
życie rodzinne
niedziela, 13 marca 2011
Wiosenna inspekcja
U sąsiadów prace ruszyły pełną parą. Wykopy pod fundamenty wykopane; humus po całej działce rozplantowany; droga utwardzona.
Z tą drogą to teraz mamy zagwozdkę. Sąsiadka zadzwoniła, że to co było (gruzowe śmieciowisko) musieli wywieźć, bo się do niczego nie nadawało i nawieźli tłucznia. I co my na to, czyli czy partycypujemy w kosztach. Bagatela 3300 zł ich to kosztowało. Jak takie koszty rozdzielić? Sprawa nie jest prosta, bo działki drogowe są dwie, z czego jedna ma trzech właścicieli, druga bodajże szesnastu (lub więcej). Z czego bezpośrednio przy drodze, tych którzy mogliby z niej korzystać jest sześciu, ale jeden już pobudowany ma dojazd z drugiej strony, drugi (a właściwie dwóch) możliwy dostęp od drogi głównej (działka narożna), trzeci to sprzedawca działek, który pewnie nie będzie chciał partycypować w kosztach drogi a kiedy znajdzie klienta - nie wiadomo. Zostaje trzech współwłaścicieli, którzy mają szansę się dogadać, ale w jakich proporcjach? My mieszkamy najdalej, to będziemy korzystać z całego wybudowanego kawałka, ale jeszcze sporo musimy dobudować. Ten co ma najbliżej nie będzie pewnie zainteresowany w partycypacji w kosztach dalszej części. Zagmatwane.
Niewiele myśląc odpaliłam arkusz kalkulacyjny. Żeby nie było - jak najbardziej legalny. Podzieliłam drogę na odcinki. Zrobiłam małą macierz uwzględniającą odcinki, długości, współwłaścicieli, ich wykorzystanie poszczególnych odcinków etc. Wyłoniło się kilka kwot, zależnych od przyjętych warunków, których jeszcze nie znam. O te ma się dowiedzieć Sąsiadka. W każdym razie ja już jestem przygotowana z odpowiedzią.
Małe podsumowanie.
Zanim rozpoczniemy budowę domu czekają nas wydatki:
- droga (ok. 700 zł +/-100 dla Sąsiadów) + dobudowanie kawałka do nas;
- przyłącze wody - ok. 6500 zł;
- druga rata za przyłącze elektryczne - 1200 zł.
Wtedy nasza działka będzie miała dojazd, prąd i wodę w działce. :D
Z tą drogą to teraz mamy zagwozdkę. Sąsiadka zadzwoniła, że to co było (gruzowe śmieciowisko) musieli wywieźć, bo się do niczego nie nadawało i nawieźli tłucznia. I co my na to, czyli czy partycypujemy w kosztach. Bagatela 3300 zł ich to kosztowało. Jak takie koszty rozdzielić? Sprawa nie jest prosta, bo działki drogowe są dwie, z czego jedna ma trzech właścicieli, druga bodajże szesnastu (lub więcej). Z czego bezpośrednio przy drodze, tych którzy mogliby z niej korzystać jest sześciu, ale jeden już pobudowany ma dojazd z drugiej strony, drugi (a właściwie dwóch) możliwy dostęp od drogi głównej (działka narożna), trzeci to sprzedawca działek, który pewnie nie będzie chciał partycypować w kosztach drogi a kiedy znajdzie klienta - nie wiadomo. Zostaje trzech współwłaścicieli, którzy mają szansę się dogadać, ale w jakich proporcjach? My mieszkamy najdalej, to będziemy korzystać z całego wybudowanego kawałka, ale jeszcze sporo musimy dobudować. Ten co ma najbliżej nie będzie pewnie zainteresowany w partycypacji w kosztach dalszej części. Zagmatwane.
Niewiele myśląc odpaliłam arkusz kalkulacyjny. Żeby nie było - jak najbardziej legalny. Podzieliłam drogę na odcinki. Zrobiłam małą macierz uwzględniającą odcinki, długości, współwłaścicieli, ich wykorzystanie poszczególnych odcinków etc. Wyłoniło się kilka kwot, zależnych od przyjętych warunków, których jeszcze nie znam. O te ma się dowiedzieć Sąsiadka. W każdym razie ja już jestem przygotowana z odpowiedzią.
Małe podsumowanie.
Zanim rozpoczniemy budowę domu czekają nas wydatki:
- droga (ok. 700 zł +/-100 dla Sąsiadów) + dobudowanie kawałka do nas;
- przyłącze wody - ok. 6500 zł;
- druga rata za przyłącze elektryczne - 1200 zł.
Wtedy nasza działka będzie miała dojazd, prąd i wodę w działce. :D
sobota, 12 marca 2011
Sąsiedzki start
U nas zapowiada się przestój. Niestety, prawdopodobnie dłuższy. Za to u sąsiadów prace ruszyły pełną parą. Wczoraj, przejeżdżając obok działek zauważyłam, że kopareczka sobie kursuje w te i we wte. Pewnie humus ściągali. Jutro podejdziemy zobaczyć co widać pod poziomem gruntu. Fajnie, że coś się dzieje. Szkoda, że u nas wiatr tylko hula. Przynajmniej nasz jesionek-samosiejka będzie sobie rósł.
Subskrybuj:
Posty (Atom)
Etykiety
życie rodzinne
(124)
ogród
(121)
budowa
(102)
przetwory
(31)
marudzenie
(28)
plany
(28)
jojczenie
(27)
dywagacje
(21)
sso
(20)
filozofowanie
(17)
rośliny
(17)
dach
(16)
obserwacje
(15)
przyroda
(15)
zwierzęta
(15)
działka
(14)
mieszkanie
(14)
przyłącza
(14)
wnętrza
(14)
aranżacje
(13)
finanse
(13)
ogólne
(13)
życie na wsi
(13)
problemy
(11)
stan 0
(11)
woda
(11)
covid19
(10)
droga
(10)
nalewki
(10)
przepisy
(9)
sąsiedzi
(9)
kalkulacje
(8)
marzenia
(8)
okna
(8)
ptaki
(8)
wspomnienia
(8)
z netu
(8)
święta
(8)
ciocia dobra rada
(7)
prąd
(7)
bździuny
(6)
ogrzewanie
(6)
sądziad
(6)
absurdy
(5)
instalacje
(5)
kot
(5)
książki
(5)
radości
(5)
wiosna
(5)
zasłony
(5)
zdjęcia
(5)
zima
(5)
co ja robię tu?
(4)
elewacja
(4)
historycznie
(4)
kanalizacja
(4)
nie wiem co powiedzieć
(4)
politycznie tfu
(4)
sprawy wsi
(4)
wygrzebane z lamusa
(4)
łazienki
(4)
drzwi
(3)
fontanna
(3)
gaz
(3)
genealogia
(3)
inspiracje
(3)
kuchnia
(3)
odkrycia
(3)
pory roku
(3)
schody
(3)
wino
(3)
wyczytane
(3)
cuda natury
(2)
dokumenty
(2)
dom
(2)
energooszczędność
(2)
kompost
(2)
ku pamięci
(2)
ogrodzenie
(2)
pet challenge
(2)
piękne słowa
(2)
podłoga
(2)
przeprowadzka
(2)
ssz
(2)
wymiękam
(2)
zioła
(2)
a
(1)
bruki
(1)
dialogi
(1)
domek na drzewie
(1)
działania
(1)
kosopleciny
(1)
krupnik
(1)
muzyka
(1)
okolica
(1)
pogoda
(1)
poidełko
(1)
pytania bez odpowiedzi
(1)
reklama
(1)
strachy na lachy
(1)
szkoła
(1)
słowiańszczyzna
(1)
taras
(1)
tydzień Ziemi
(1)
wynajem
(1)
wypieki
(1)
z dialogów
(1)
zbiory
(1)
śmieci
(1)





