Już mi tytułów brakuje...

 ...bo ciągle tylko przetwory i przetwory, jakby to było najciekawsze na świecie. Na umieszczenie na bloga, to może jest, przynajmniej dla mnie, choć dzieje się nie tylko to.

Po pierwsze to zrobiłam maminową sałatkę z buraczków. Dostałam trochę warzyw od mamy koleżanki, z czego buraczków był całkiem niezły sobie woreczek, wystarczyło akurat na 15 słoiczków.

Poza tym pozbierałam u Tatusia owoce derenia. Było tego co najmniej kilogram takich praktycznie już przejrzałych, co to spadały z krzaczka po dotknięciu gałązki. Zatem owoce do słoika, spirytus, krupnik... Miałam też mniej więcej szklankę zebranej tydzień wcześniej aronii. Nie miałam co z nią zrobić. Z dżemu aroniowo-aktinidiowego (jak w latach ubiegłych) wyszły nici, bo ani aronii, ani aktinidii w tym roku praktycznie nie ma. Zatem dojrzewa na oknie aroniowa dereniówka. Kolor aronii, zapach (na razie i mam nadzieję, że tak zostanie) derenia.

Jakby mi było mało alkoholu to pozbierałam dzisiaj winogrona. Niestety, również bardzo mało, bo albo je jakaś zaraza dopadła, albo szpaki jednak mnie ubiegły, i bardzo dużo owoców było nadgniłych i zeschniętych. Udało się zebrać w misce jakieś 5 kg czystych owoców, trochę białych, trochę czerwonych. Cokolwiek mało, ale co robić? Pogniotłam, wrzuciłam do balonu. Mam zamiar dać więcej wody i cukru, niż przepis przewiduje. Może kilka butelek wyjdzie, choć na wiele nie liczę.

A, i krupnik czas zlać, ale mętny jest i powinnam przefiltrować, a nie mam czym. Siostra mówi, że przez filtr do kawy. Gdzie ja teraz taki filtr kupię?

Ale, żeby nie było, że tylko w przetworach, to jeszcze wspieram Łu w jego najnowszym przedsięwzięciu, czyli w szopie z zielonym dachem. Choć nie powiem, praktycznie całe dzieło, projekt i wykonanie nalezy do Łu. Dzisiaj mniej więcej ostatni 'gwóźdź został wbity, czyli rośliny posadzone i podlane.

Jak widać na dachu są nawet ścieżki do poruszania się ;) Ciekawe jak długo dach wytrzyma i czy roślinki faktycznie będą rosły, czy padną po kilku pierwszych suchych tygodniach.

Pracowity tydzień...

...powoli nam ucieka, ale prac wykonanych przybywa.
Przygotowaliśmy 'górkę' w garażu na montaż rigipsów. Na dole przygotowujemy miejsce pod montaż pompy ciepła. Zagruntowane są ściany, sufit i podłoga; dzisiaj będziemy akrylować połączenie ścian i podłogi, a jutro chcielibyśmy pomalować ten fragment betondurem. Taką jakąś powłoką na beton, która ma zastąpić posadzkę. Nie wiem jak się to sprawdzi, ale opinie są raczej pozytywne, a oszczędność czasu i pieniędzy - w porównaniu z kładzeniem płytek - znaczna. Szkoda tylko, że nie możemy zrobić za jednym zamachem całego garażu. Rozbijamy się o problem, że tu i tam jeszcze coś niewykończone, no i nie ma gdzie zwalić tej masy rzeczy, które obecnie przechowujemy w garażu.

Jako że środek domu jest mniej więcej opanowany i czeka na jakieś konkretniejsze prace (schody, łazienki, podłogi), to zabraliśmy się za ogarnianie okolicy i rozmontowanie gór piachu i ziemi, które w ilości pięciu zawalają teren w koło chałupy, szczególnie dostęp od frontu. Czyli zabraliśmy się za przygotowanie opaski drenażowej i wyrównanie terenu ziemią. Całkiem fajnie nam wczoraj szło. Najpierw kupiliśmy sobie taczkę. I tu mała dygresja, bo w pierwszym momencie pojechaliśmy do Castoramy, gdzie do wyboru były dwie, w cenach ok. 150 i 200 zł. Ale jakość wykonania obu była tra-gicz-na. Stwierdziliśmy, że szkoda pieniędzy. To gdzie kupić? Może w sklepie ogrodniczym? Pojechaliśmy do tego, w którym kupowałam pomidorki. Nie mają, ale obok jest sklep 'Gwoździk', to może tam. Tam też akurat 'wyszły', ale w piątek będą; a w zasadzie, to może jeszcze dzisiaj?; to może zostawmy nr telefonu. Zostawiliśmy, wróciliśmy do chałupki i już był telefon, że można przyjeżdżać. Taczka sztuk raz, ale wyraźnie solidniejsza.
Gdy Łu jeździł po taczkę, to ja sobie zmontowałam ustrojstwo do podlewania działki. Od kilku dni miało padać. Zapowiadali, że będą takie burze, że hej. A tu nic. Tylko było widać, jak burze przechodziły z prawa bądź lewa, a u nas sucho. A że umówiliśmy się z gościem od glebogryzarki, że przyjedzie, to trzeba było przygotować ziemię, czyli ją trochę nawilżyć. No to zaczęłam lać hektolitry wody w grunt. I co? I zaczęło się chmurzyć. Oczywiście wiedziałam, że jeśli nie będę podlewać tej mojej działki, to burza sobie pójdzie, więc lałam dalej. No i wieczorem jak się rozpadało, to zgoniło nas z placu roboty. A deszcze zrobiły się jakieś takie trzydniowe, bo w nocy solidnie też padało i teraz rano (6:25) też. Ciekawe kiedy przestanie. Bo zanim wpuścimy glebogryzarkę, to musimy jeszcze co najmniej przewalić tę kupę ziemi, którą wywaliłam z wgłębnika. A w tej chwili to już pewnie kupa błota. Oj, nie dane nam w tym roku zrobienie tej działki. No i z trzech kup od frontu wczoraj dwie miały zniknąć zupełnie, a są tylko nadgryzione. No i jeszcze jedna rzecz podnosiła mi ciśnienie. Walające się wszędzie w koło pozostałości pianki. Zgadnijcie jakiej! Wrr...

Milenko, pytałaś się o piankę. Sama technologia nie jest zła. Całe poddasze otulone jest, raczej bez przewiewów, warstwą ocieplenia o podobno świetnych właściwościach izolacyjnych. Problemy są takie, że pianka jest rozpylana, czyli ląduje na wszystkim, co się znajduje w okolicy. Najlepiej, gdyby wszystko było osłonięte. W sumie nie powinno to być dużym problemem, bo podłogę można przykryć folią, a przy ścianach przygotować takie konstrukcje z folią na badylu, którą można oprzeć o ścianę, lub jedna osoba może trzymać, a druga w tym czasie pryskać. My wszystko przygotowaliśmy, tylko gościom nie chciało się użyć i wmawiali nam, że bez problemu zejdzie. Nie tak do końca, bo przyklejona część zostawała i np. na ścianach okazało się, że nie każda farba kryje ciapki. No i wygodniej przez moment poosłaniać, niż później latać ze szpachelką i wszystko zdzierać. Szczególnie do gładkich powierzchni dobrze i trwale pianka się przyczepia. Na strychu mieliśmy zeskładowane resztki rynien i obróbek blacharskich. Teraz nie nadają się ani do wykorzystania na dachu, ani do oddania. Ponieważ wypełnienie pianką robiliśmy nie tylko między krokwiami ale również 10 cm ponad nimi, to wcześniej zrobiliśmy stelaż pod rigipsy. Nie był to dobry pomysł, bo pianka ze stelaży nie chciała schodzić wcale i nie można było przykleić folii paroszczelnej do stelaża. Można to było zrobić tak, że tylko zamocować wieszaki pod konstrukcję. Ten wykonawca, który u nas robił, jest gdzieś chyba z opolskiego. Nie pamiętam (i nie chcę ;) ) nazwy, ale jakby coś, to poszukam.
Jak widzę, to rynek pianek się rozszerza i niedługo pewnie technologia bardzo potanieje, bo wydaje mi się, że jest zdecydowanie przeszacowana.
Aha, i jak stwierdził jeden z pracowników, to ponieważ do nas trafił materiał prosto od producenta, 'to przynajmniej mamy pewność, że pianka nie jest rozcieńczona'. Czyli oszustwa na jakości też się zdarzają.

Ustalenia...

...ustalenia. Tylko czasu brak.
W tym tygodniu przywieźli ziemię - 6 wywrotek. Ziemię chcieliśmy możliwie szybko rozplantować, ale jutro nas nie ma, a pogoda ma się załamywać. Jak za bardzo się załamie, to ja też, bo nie splantujemy tego ogródka.
Dzisiaj Łu spotykał się z wykonawcą wykończeń: sufitów (podwieszanych), łazienek i podłóg. Potem spotykaliśmy się z ewentualnym wykonawcą szamba. Wróciłam do domu późno, przed 19, a tu dziecko zapłakane, bo klucza nie wzięło. Telefon oczywiście rozładowany, a że może pójść do sąsiadki jednej drugiej czy trzeciej, to nie wpadł. Wrrr, wrrr. Ale zabawa na podwórku była przednia. Tylko wspomniałam, to Mimon się rozpromienił na myśl. A już miałam nadzieję, że na tyle go trzepnie ta sytuacja, że następnym razem będzie pilnował klucza. Ale coś w to nie wierzę.
Jeśli chodzi o działkę, to zaczęliśmy się dogadywać co do projektu zagospodarowania działki. Wszystko ładnie ślicznie, cena nam też podeszła. A tu w odpowiedzi na maila dostaję wycenę z promocyjną ceną kilkaset złociszy wyższą. Hmm... Dzisiaj zaczęłam szukać więc innych projektantów zieleni i z jednym jesteśmy już umówieni na środę na wizję w terenie. W przyszłym tygodniu być może też będzie kopane szambo, więc działka będzie fruwała.
Poza tym (wreszcie) domykają nam sprawy dachu i elewacji. W domku są poczynione już też przygotowania pod tynkowanie.
Jedno tylko boli, że mamona ucieka jak woda z wanny. Ciekawe na co zabraknie. Problem z tym, że im dalej, tym trudniej jakoś te wszystkie roboty połapać. I coraz więcej ich się robi.

Trawienie komina

Komin już co prawda przetrawiony jakiś czas temu, ale może jeszcze kogoś zainteresuje.
Nie wiem na ile praktykuje się obecnie tradycyjne stawianie komina (z cegły od fundamentu po czubek), a na ile stawianie systemowych. W projekcie był systemowy, więc taki mamy. Zamieniliśmy tylko mercedesa Schiedel na taki produkowany przez lokalnego producenta polecanego przez hurtownika. Główna część składa się z dwóch rodzajów elemetów: zewnętrznego chyba z keramzytu, i wewnętrznego z ceramiki. W szczegóły techniczne nie będę wchodzić, bo w necie jest dużo na ten temat. Dla inwestora chyba największe znaczenie ma poprawne wykonanie całości i zwieńczenie komina, czyli ostateczny wygląd.
Najprościej jest chyba komin otynkować. Tutaj trochę postraszył nas wykonawca, że tynk odłazi pod wpływem zmiany temperatur, brudzi się. W koło jednak widać sporo tak zakończonych kominów i jak na razie nie widzę, żeby coś złego z nimi się działo. Ale wszystko to są nowe kominy. Może za parę lat nie będą już takie ładne? Komin tynkowany, to obok klinkieru jedyny jaki rozważaliśmy. Znaleźć można różne rozwiązania: obkładanie blachą, takimi płytkami plastikowymi przypominającymi łupek, płytkami klinkierowymi, ale dla nas priorytetem było zachowanie lokalnych i trwałych rozwiązań. Przy klinkierze to trochę ja się uparłam, bo Łu był chyba bardziej za tynkowanym. I teraz mamy śliczny, solidny kominek w kolorze pokrycia dachu:

Babole i kalafiory...

...tym razem nie z nomenklatury Poli.
Jojczałam nad wykonawcami, choć chyba ogólnie raczej ich chwaliłam. Przyszedł czas na omówienie błędów.
1. Bomba zegarowa pod fundamentami. Już chyba wspomniałam, że wykonawca przyłącza zostawił nam łączenie rury wodnej poniżej płyty fundamentowej. Ostatnio ruszyliśmy ten temat i chyba trzeba będzie go naprawić, póki się da. Jedyne wyjście, jakie przychodzi nam do głowy, to dokopanie się do rury z zewnątrz, ucięcie, być może zrobienie studzienki wodomierzowej (choć pytanie, czy ostatecznie wodomierz nie powinien być w środku?) i w jakiś inny sposób przeprowadzenie rury do budynku. Ponieważ chodzi o rurę wodną, więc trzeba by to zrobić tak, aby w zimie nie zamarzała. Nie mam pomysłu jak. Jedyne, co przyszło mi do głowy, to że może dałoby się w tę rurę, która jest, wetknąć inną o mniejszym przekroju? Np. cienkościenną miedzianą? Bo inna alternatywa to rozwalanie płyty podłogowej co nam się zupełnie nie uśmiecha. Wrr...
2. Okna. Pisałam, że osadzili krzywo? Pisałam. Ale już poprawili, więc temat zamykam.
3. Dach. Hmm... Momentami boję się myśleć. Okna połaciowe zamontowane krzywo, co trochę widać tutaj:

Poza tym folia paroprzepuszczalna pod oknami źle podocinana (za głęboko), źle powykładana na okna. Nie mówiąc już o tym, że okna za wysoko (ale tu chyba już nie przeforsuję swojego zdania), bądź za nisko (garaż do poprawy) zamontowane.
W kalenicy wypatrzyłam, że taśma kalenicowa, taka blaszana, która powinna leżeć na dachówkach, przykrywa tylko górną część zamka dachówki. We wszystkich filmach instruktażowych nachodzi na tę gładką część. I teraz pytanie, czy im dach się nie zbiegł? I jak to poprawić? Ostatecznie mogłoby być, ale... taśma powinna być dokładnie doklejona do dachówek. Nie jest. Odstaje. Również kołnierze przy oknach dachowych wyglądają, jakby miały odlecieć. Może dlatego, że wykonawca miał świadomość, że okna do poprawy i trzeba będzie zdejmować? Wrr... Kolejna sprawa - koślawe cięcie dachówek. Nie tak bardzo, ale mogłoby być bardziej proste.
Największy babol może będzie widać tutaj:

Może w tym ujęciu słabo to widać, ale końcówka kalenicy się zapadła. I teraz pytanie, czy tylko łata kalenicowa lekko siadła? To byłby mały problem. Czy ostatnie krokwie się poddały. Nam wychodzi, że jednak to drugie, ponieważ:
a) pod spodem podbitka wygląda, jakby już się zwichrowała;
b) w projekcie jest to jedyna krokiew, która nie ma wzmocnienia jętkami! mechanika dachu pi razy takiego jak nasz jest świetnie opisana tutaj pokazuje, że krokwie powinny być związane, a u nas nie jest. A zawsze zastanawiało mnie, czemu przy szczytach dachów są takie, czasem ślicznie zaprojektowane, hmm, jak się nazywa taki element?
Lecę do pracy.

Dach - nadbitka czy podbitka cd.

Nadbitka wygrywa.
'Z pewną taką nieśmiałością' podchodziliśmy do nadbitki.
1. Bardziej nam się podobała;
2. w sumie wychodziła taniej (choć koszt trzeba ponieść szybko, a jest to jeden z kosztów, które nie są konieczne);
3. wymaga więcej dziubania przy dachu (choć ogólnie dziubania jest dużo mniej, bo wypracowanie konstrukcji pod podbitkę, wymyślenie co zrobić, żeby się płaszczyzny zeszły, wykończenia krawędzi jest dużo bardziej zagmatwane);
4. cały dach robi się raz i nie trzeba do niego wracać;
5. widać konstrukcję (co samo w sobie jest ozdobą);
6. nic się nie zagnieździ w przestrzeni pomiędzy podbitką a dachem (a trochę się nasłuchałam od dekarza);
ale...
wszędzie w koło widać podbitki. Teoretycznie ludzie chyba powinni wybierać to, co lepsze i tańsze. A nam w każdą stronę wychodziło, że nadbitka lepsza. Zniechęcał nas wykonawca, kręcąc nosem i zachęcając, że jak zobaczymy co zrobił u siebie to na pewno nam się spodoba.

A teraz...
Teraz wykonawca po raz kolejny zachwyca się efektem. Dzisiaj powiedział, że nawet sąsiad stwierdził, że szkoda, że nie zrobił u siebie.
No, jak sąsiadowi gul skoczył, to wybór nie mógł być inny. ;)

A na poważnie...
Mi się podoba. I już.

Lukarna...

...nabrała kształtów. Jest już trójkąt obity nadbitką a pod nim konstrukcja pod daszek. Zdjęć oczywiście niet, bo jak wpadamy, to ciemno. Może jutro się uda, a jak nie to w weekend.

Pogoda bis

I znowu słychać o spadku temperatury i opadach śniegu, co ma mieć miejsce za cztery dni. Wykonawca obudził się nagle, tym bardziej, że Łu go postraszył oknami i elektrykiem, co to mają wchodzić po dwudziestym stycznia, i pędzi z dachem. Nie wiem z czym to się wiąże dla dachu, czy nie będzie oznaczało jakichś baboli. Wrr. Drugi raz bym się chyba nie zdecydowała na powierzenie dachu murarzom. Nie wiem jakie kwiatki to będzie oznaczało. W każdym razie ocieplenia nie założymy teraz zaraz - co planowaliśmy. W pierwszej kolejności trzeba będzie sprawdzić szczelność wykonania, co będzie stosunkowo łatwe, gdy ocieplenia nie będzie, zaś po zakryciu... pies pogrzebany.
Czyli znowu trzymajcie kciuki, żeby do wtorku wyrobili się i żeby jednak jakość była przed tempem.

Połowa dachu...

...zrobiona. Najprawdopodobniej. Gdy byliśmy ze dwie godziny temu, to jeszcze kładli dachówki. No, ta łatwiejsza połowa, bo z drugiej strony jest lukarna. Acha, i tylko na chałupie, a na garażu jeszcze nie. Więc do zrobienia jeszcze mnóstwo, ale już można z przyjemnością popatrzeć na kawałek połaci. Zdjęcia pod linkiem z boku.
Wykonawca poszedł chyba trochę po rozum do głowy i ściągnął dekarza, który trochę więcej miał do powiedzenia w zakresie dachów. Dzięki czemu robota bardzo się przyspieszyła, bo jak sam dekarz powiedział 'pana Jana nie trzeba we wszystkim słuchać' i że 'nie skończyłby przez najbliższe dwa miesiące' (to tak a'propos moim utyskiwaniom kilka postów wcześniej). Grunt, że robią dokładnie i poddasze jest już ładnie zaizolowane styropianem (od trzech stron). Koniec końców rusztowania wylądowały już na drugiej stronie chałupy i prace (z wyjątkiem lukarny) powinny przebiegać kilkukrotnie szybciej.
Wczoraj, w związku ze skończeniem ocieplenia na ściance między dachem garażu a dachem nad chałupą, wyszła sprawa tynków. Bo dobrze byłoby ten kawałek otynkować jeszcze przed położeniem dachówek na garażu, bo później będzie mało miejsca. Więc już teraz trzeba podjąć decyzje w tym temacie, co mieliśmy zamiar zrobić wiosną. Zapewne w tamtej części tynk będzie szary. Tylko jakiej firmy? Wykonawca polecił tynki Dufa, ale nie dotarliśmy dzisiaj do sprzedawcy. W Castoramie obejrzeliśmy sobie pi razy oko co byśmy chcieli. Tynk akrylowy, baranek, 1,5mm, barwiony w masie. W górnej części chałupy taki jaśniutki szary, trochę wpadający w srebrny, trochę w niebieski; w dolnej biały bądź prawie biały. Wiem, że oryginalne to nie będzie - dużo elewacji ostatnio w takich bądź podobnych zestawieniach jest robionych, ale... de gustibus non disputandum est. A poza gustem przemawiają za tym inne fakty. Podział na 'góra ciemniejsza - dół jasny' jest nawiązaniem do lokalnego wykończenia domów. Gdy przejechać przez naszą miejscowość, to sporo najstarszych domów jest murowana i jasna na dole, oraz wykończona drewnem, przez co ciemniejsza, na górze. Niestety, z oblicówką drewnianą polegliśmy, choć mieliśmy na nią szczere chęci, ale ukłon dla tradycji został. Druga sprawa, to podkreślenie proporcji budynku, 'obniżenie' dachu i 'przytulenie' chałupy do ziemi. Projekt sam w sobie przewidywał dość wysoką ścianę kolankową, czego nie zmienialiśmy (co w okolicy, nie wiedzieć czemu, jest standardem), ale już wizualizacje przewidują optyczne obniżenie kondygnacji. I będziemy się tego trzymać. No i szaro-biała elewacja raczej dość szybko nie będzie zwracała na siebie uwagę, powinna być dość uniwersalna przez najbliższe kilka(dziesiąt) lat. Zawsze będzie można przemalować.

Dach...

...robiony jest już ponad miesiąc a ciągle daleko mu do zamknięcia. Dzisiaj działał na nim fachowy dekarz, dzięki czemu z jednej strony domu jest rynna. Choć chyba nie dotyczy to garażu, ale nie wiem, bo byłam około 15 i pewnie jeszcze trochę dziubali.
Właściwie powinnam zdjęcia pokazać, ale nie mam. :(

Szczęście sprzyja...

...odważnym?
Kolejna przewrotność losu sprawiła, że zamiast zimy mamy temperaturę 8-10 stopni w ciągu dnia. Efekt jest taki, że nie tylko krokwie można układać, ale również malować więźbę. Wczoraj wykonawca podocinał końcówki krokwi i nadał im ostateczny kształt. Choć niestety, bodajże tylko z jednej strony domu. Mam nadzieję, że dzisiaj wyrobi się z drugą częścią. Stety/niestety, nie zdecydowaliśmy się na podcięcie krokwi, na dłuższym odcinku, jak chciałam kilka postów wcześniej. Zrobione jest proste zakończenie, takie jak tutaj:

Jeśli zrobią idealnie równo, to wyglądać będzie super. Ale patrząc na to, co się dzieje na dachu znowu włos mi staje na głowie! Część krokwi już jest, skrajne jeszcze leżą na strychu. Membrana już jest, ale jej końcówki łopotały przedwczoraj jak sztandary. Wykonawca dostał opr. Kontrłaty już są, ale tylko częściowo. Łaty to samo. Więźba zaimpregnowana fragmentarycznie. Docieplenie dachu też. Czyli wszystko jest zaczęte, ale nic nie zrobione. Nie wiem, ile rzeczy dzisiaj domkną, pewnie spora część zostanie na 'po świętach'. A jaka pogoda będzie? Tego chyba nawet świstaki nie wiedzą.
Popędzę sobie jeszcze szybciutko, zanim wszyscy wstaną, popatrzeć.

Ha...

...znowu trafiło się ślepej kurze ziarno. Moje załamania z ubiegłego tygodnia okazały się zupełnie niepotrzebne. Temperatura znośna, pogoda też. :)
Dzisiaj robili ostatnie poważne betonowanie. Wybetonowali konstrukcję lukarny. Można zatem kończyć więźbę. W przyszłym tygodniu mają jeszcze obrobić komin i można będzie kłaść folię wstępnego krycia.
Chociaż z samym dachem będą pewnie się jeszcze dość długo grzebać. Wykonawca zapytany jak długo kładzie się pokrycie stwierdził, że fachowcy kładą dwa dni. Ale czy oni to fachowcy. :( Od kładzenia dachu raczej nie. Niemniej widać, że sam temat nie jest im obcy. Jak wyjdzie... zobaczymy. Trochę mi skóra cierpnie gdzie jakiś większy babol się objawi, na który będziemy musieli patrzeć co dnia. Ja stawiam, że przed Nowym Rokiem jednak nie skończą.

Kolejny tydzień...

...za nami. Na domku rośnie więźba, a ja nie mogę się doczekać, aż zobaczę cały dach. No i napięcie związane z czasem rośnie. Z prac murarskich, koniecznych do rozpoczęcia prac wewnątrz, zostały: konstrukcja lukarny, wieniec na ścianach szczytowych, wykończenie komina i ścianki działowe. Dużo. A w tym tygodniu mają być mrozy. Niewielkie co prawda, ale wykluczą jakiekolwiek prace w tym zakresie. Jeśli nie odpuszczą, to wszystko się przeciągnie do wiosny. Niby z bankiem mamy właśnie tak ustalone - że okna, instalacje będziemy robić dopiero wiosną, ale...

Po pierwsze okna i instalacje mamy dogadane już gdzieś na przełom grudnia i stycznia. Brak dachu właściwie je wykluczy.

Po drugie... dzisiaj byli potencjalni klienci do mieszkania. Właściwie zdecydowani. Zrobiliśmy nawet małe ustalenia co i kiedy. Za dwa tygodnie mamy podpisać umowę przedwstępną, a umowę sprzedaży do połowy lutego (czas na pozałatwianie formalności kredytowych). I najlepsze jest to, że bez problemu moglibyśmy mieszkać w mieszkaniu do końca maja. Jeśli jednak instalacje zaczniemy na wiosnę, to nie będzie szansy wyrobić się.

Tyle teorii. Ale jak to ostatnio gdzieś wyczytałam:
"W teorii praktyka powinna zgadzać się z teorią. W praktyce tak nie jest."
Ciągle wierzę w tę tęczę, co mi się objawiła swego czasu i o której pisałam w poście Znaki na niebie..., ale wątpliwości są ogromne.
:(

"Raduje się serce...

...raduje się dusza,
gdy Tytus i spółka na wycieczkę rusza".
A w zasadzie, gdy się słyszy o wykonawcy, to co my.
Dzisiaj Łu był na budowie z wykonawcą okien obmierzyć otwory okienne. Wszystkie wyszły podobno idealnie. Jedno, że zgodnie z projektem, drugie, że prosto, równo, i idealnie. Wykonawca dostał pochwały od firmy okiennej.
Z kolei ja byłam dziś w tartaku. I tym razem od Pani Tartakowej usłyszałam, że ktoś, kto zawoził więźbę mówił o naszych wykonawcach coś w rodzaju, że ładnie robią; spokojnie, ale dokładnie.
Dodając jeszcze opinię kier-buda wychodzi, że trafiliśmy na ekipę idealną. ;)

Łyżkę dziegciu dodam do tej beczki miodu. W koło domku tragedia. Po ostatnich deszczach i dowózce więźby traktorem z przyczepą po działce trudno jest przejść, zaś droga jest w takim stanie, że miałam obawy co do możliwości wyjazdu. O stanie butów po powrocie z budowy nie wspominając. Sąsiedzi nas przeklną za ciągle zadeptaną klatkę schodową.

Kolejny temat budowlany to rynny. Przeszliśmy plastikowego Marleya, stalowe Galeco. Tytan-cynk wydawał mi się poza zasięgiem. Ostatnio doradca z hurtowni zaproponował jednak tytan-cynk w cenie o 250 zł drożej niż stalowe. Dużo to, czy mało? Trochę. Jednak pierwotna wycena dotyczyła tylko części związanej z dachem, bo rury spustowe robi się razem z elewacją. Podjechałam dzisiaj do hurtowni (po raz pierwszy, choć współpracujemy prawie rok) dowiedzieć się jakichś szczegółów co do rynien, bo w poniedziałek muszę podjąć decyzję. Rynna to taka surowa blacha, która z czasem pokryje się patyną. Nam w to graj. Pytałam też o orientacyjną cenę pozostałej części (tej na elewacji) i jej porównanie do Galeco. I tu miła niespodzianka. O ile część dachowa rynien tytan-cynk jest całe 250 zł droższe, to ten drugi etap jest 400 zł tańszy. Git. Łu też zadowolony, bo początkowo nie chciał słuchać jakichś moich wymysłów nad tak mało znaczącym elementem.

***

A z rodzinnych...
Realizowałam się dzisiaj świątecznie. Robiłam wianek adwentowy w ramach zajęć koła gospodyń wiejskich, tfu... Towarzystwa Przyjaciół Smolca. Zrobiłam takie cudo (a może cudactwo ;) ):

Mam nadzieję, że Babci spodoba się.

Dach - nadbitka, czy podbitka...

...oto jest pytanie.

W sumie, jaka to różnica? I tu, i tu dolna, widoczna część dachu wykończona jest deseczkami. Przy nadbitce deseczki są położone 'nad' krokwiami a pod zewnętrznym pokryciem, przez co te pierwsze są widoczne; podbitka zakrywa wszystko, praktycznie całą konstrukcję dachu, tworząc pi razy oko gładką powierzchnię, zazwyczaj ułożoną poziomo.
Podbitka:




A przykład nadbitki jest niżej.

Jak widzę to prawie wszyscy w koło robią podbitkę. Najpierw kładziony jest dach, robiona cała reszta budynku, a dopiero na koniec (jeśli są pieniądze) to wykańczany jest ten element. W efekcie część budynków ciągle świeci byle jakim wyglądem krokwi. Te które mają już podbitkę, zazwyczaj nie bardzo mi się podobają, bo są zrobione np. z plastikowego siddingu (fuj!), lub tworzą tak grubą konstrukcję pod połacią, że przypominają mi trumnę. Trumnom mówimy stanowcze nie! Mało która podbitka wygląda lekko i zgrabnie. Dlatego jesteśmy przekonani, żeby zrobić nadbitkę.

Dłuższy czas szukałam czegoś, co wyglądałoby lekko i korespondowało z prostym budynkiem, a nie było w stylu np. góralskim. Nie to, żeby mi się nie podobały zdobione więźby, np. takie:

ale do naszej prostej chałupki po prostu by nie pasowały.
Za to znalazłam najprostrze, jak to możliwe, a jednocześnie łagodzące proporcje naszych krokwi (8x20):

Podobny problem przewija się u różnych budujących. Zdjęcia podebrałam z: bloga Południowej Iskierki.

A trochę artykułów na temat: http://www.dachy.info.pl/

Zakończenia krokwi:

cdn.

No to wio...

...czyli znowu obtrąbiam start.
Zima w tym roku przeciągnęła się do kwietnia. Prawie połowy kwietnia. Dziś jest 6. i śnieg leży sobie tu i ówdzie, a nawet popaduje momentami. Niemniej "Godzina W" będzie -- zdaje się -- w przyszłym tygodniu. Bodajże w środę. Hmm. Patrząc za okno to nie wierzę. ;)

Dzisiaj byliśmy umówieni na działce z budowlańcem i gościem od koparki. Za prace przy zdjęciu humusu ma wyjść ok. 1 tys. zł. Ustaliliśmy, w którym kącie stanie buda. I że budowlańcy postawią sławojkę. I jak zeskładować humus i ziemię z wykopów. Jakoś tak z rozmów z 'fachowcami' wyszłam uspokojona, że wiedzą co robią.

Ja teraz siedzę i staram się porównać koszty materiałów wg kosztorysu i kilku hurtowni. Robota benedyktyńska, bo materiały mają swoje zamienniki, części nazw z ofert hurtowni nie wiem z czym połączyć z kosztorysu. Różne hurtownie mają różne asortymenty.

Grzebiąc po towarach wygrzebałam za to dachówkę, którą pewnie założymy. Mianowicie:

czyli Roben antracytowa angobowana.
Pi razy oko powinna odpowiadać kolorystyce z projektu, którą planujemy zachować.